اثر بخشی رواندرمانی مثبت گرا بر افزایش امید و مولفه های آن در افراد بهبود یافته از بیماری کرونا

چکیده مقاله

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی مداخله رواندرمانی مثبت گرا بر افزایش امید و مولفه های تفکر عاملی ومسیرها ، در بهبود یافتگان از کرونا انجام شد روش: مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه بود جامعه آماری افراد بهبود یافته از بیماری کرونا ساکن شهر اهواز سال۱۳۹۹ بودند نمونه شامل ۳۰ نفر از بهبود یافتگان از کرونا بوده، با گمارش تصادفی در دو گروه ۱۵نفری آزمایش و کنترل جایگزین شدند ابزار سنجش مقیاس امید اشنایدر ۱۹۹۱ بود که به صورت آفلاین در پیش آزمون اجرا شد و سپس مداخله رواندرمانی مثبت گرا برای گروه آزمایش در ۱۴جلسه ۹۰ دقیقه ای هفتگی افلاین از طریق واتس آپ، برگزار گردید در پایان دوره آزمودنیها دوباره با مقیاس امید اشنایدر مورد ارزیابی قرار گرفتند داده ها با آزمون تحلیل واریانس و با نرم افزارSPSS نسخه ۲۵ تحلیل شدند یافته ها: نتایج نشان داد مداخله رواندرمانی مثبت گرا بر افزایش امید p

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

خدیجه صانعی دهکردی

کارشناس سازمان آب و برق خوزستان

مریم شاهنده

استادیار گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور تهران، مرکز تهران

�انعی دهکردی، خدیجه و شاهنده، مریم،1402،اثر بخشی رواندرمانی مثبت گرا بر افزایش امید و مولفه های آن در افراد بهبود یافته از بیماری کرونا،هفدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی20 مرداد 1402