اثربخشی آموزش درمان شناختی رفتاری بر حافظه رویدادی و خودکارآمدی بیماران مبتلا به افسردگی اساسی

چکیده مقاله

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش درمان شناختی رفتاری بر حافظه رویدادی و خودکارآمدی بیماران مبتلا به افسردگی اساسی بود پژوهش حاضر از لحاظ هدف جزء پژوهش های کاربردی و از لحاظ روش از نوع مطالعات نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون است جامعه پژوهش شامل ۱۵۰ نوجوان دختر دارای اختلال افسردگی اساسی مراجعه کننده به ۵ کلینیک مشاوره و روان شناختی در سال ۱۴۰۴ در شهر تهران بودند که از بین آن ها به صورت در دسترس ۴۰ نوجوان دختر به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی جایگزین در دو گروه آزمایش ۲۰ نفر و کنترل ۲۰ نفر انتخاب شدند ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه حافظه فعال دانمن و کارپتنر ۱۹۸۰ WMT ، پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرر و مادوکس، ۱۹۸۲ ، بود روش تحلیل این پژوهش، تحلیل کوواریانس چند متغیری MANCOVA می باشد یافته ها نشان داد که آموزش درمان شناختی رفتاری در افزایش و بهبود حافظه رویدادی و افزایش خودکارآمدی نوجوانان دارای اختلال افسردگی اساسی در شهر تهران موثر بوده است بنابراین پیشنهاد می شود درمان شناختی رفتاری برای افزایش توانایی افراد و بهبود حافظه رویدادی و هیجانات و عواطف و خودکارآمدی نوجوانان مبتلا به اختلال افسردگی اساسی در مواجهه با چالش ها و موقعیت های دشوار زندگی استفاده شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا ریحانی دربندی

کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال

�یحانی دربندی، زهرا،1404،اثربخشی آموزش درمان شناختی رفتاری بر حافظه رویدادی و خودکارآمدی بیماران مبتلا به افسردگی اساسی،بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی24 مرداد 1404 · تهران