چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت به خود بر افسردگی و اضطراب در افراد مبتلا به جذام انجام گرفت روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه زنان متاهل مراجعه کننده به مراکز روانشناسی شهر تهران در سال ۱۴۰۲ بود با در نظر گرفتن ملاک های ورود و خروج، ۳۲ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۶ نفر و کنترل ۱۶ نفر قرار گرفتند سپس هر دو گروه به وسیله پرسشنامه پریشانی روانشناختی لاویباند و لاویباند ۱۹۹۵ مورد ارزیابی قرار گرفتند افراد گروه آزمایش ۸ جلسه درمان متمرکز بر شفقت به خود را در طول دو ماه و به صورت یک جلسه ۹۰ دقیقه ای در هر هفته دریافت کردند در پایان دوره درمان مجددا هر دو گروه پرسشنامه پریشانی روانشناختی را تکمیل کردند داده ها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری تجزیه و تحلیل شدند نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد تفاوت معنی داری میان گروه آزمایش و گواه از لحاظ افسردگی و اضطراب وجود دارد ۰۱/۰ P< و پس از ارائه درمان میزان افسردگی و اضطراب در افراد مبتلا به جذام در گروه آزمایش نسبت به پیش آزمون و گروه گواه به طور معنی داری کاهش یافت نتایج این بررسی نیز بخشی از توانمندی های این روش در زمینه درمان افسردگی و اضطراب را نشان داده و می تواند کاربرد آن را به عنوان درمان موثر در مبتلایان به جذام نشان دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
فاطمه محدث اردبیلی
کارشناسی ارشد، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی، واحد تهران، تهران، ایران
نسرین یکتاحسینی
کارشناسی ارشد، دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی، واحد تهران، تهران، ایران
شیوه ارجاع
محدث اردبیلی، فاطمه و یکتاحسینی، نسرین،1404،اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت به خود بر افسردگی و اضطراب در افراد مبتلا به جذام،بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی24 مرداد 1404 · تهران