چکیده مقاله
این اقدام پژوهی با هدف کاهش اضطراب اجتماعی و ارتقای تعاملات همسالانه در دانش آموز پایه ششم ابتدایی با ویژگی های بارز درون گرایی و کناره گیری اجتمعی انجام شد تحلیل اولیه داده ها با استفاده از روش های کیفی همچون مشاهده، مصاحبه، پرسش نامه SDQ، بررسی نقاشی های فرافکن و اظهارات اطرافیان انجام شد نتایج نشان داد که اضطراب اجتماعی فاطمه صرفا یک مسئله فردی نیست، بلکه ترکیبی از عوامل محیطی، روان شناختی، آموزشی و خانوادگی ناشی می شود در پاسخ به این چالش، مداخله ای مبتنی بر هنردرمانی طراحی شد که بر اصول روان شناسی انسان گرایانه راجرز ، رشد اجتماعی ویگوتسکی و نظریه خودکارآمدی بندورا استوار بود این مداخلات شامل فعالیت هایی مانند جلسات هنری گروهی، زوج سازی با همسالان، ایفای نقش، تحلیل آثار هنری و ادغام هنر با محتوای درسی بود ارزیابی مداخلات در سه مرحله پیش، حین و پس از اجرا انجام شد یافته ها حاکی از آن است که میزان اضطراب اجتماعی فاطمه کاهش یافته، تعاملات اجتماعی او بهبود پیدا کرده و الگوهای بیان هیجانی اش در آثار هنری او غنی تر شده اند بازخورد مثبت از سوی معلم، والدین و همسالان نیز تاییدی بر اثربخشی مداخلات بود یافته ها نشان می دهند که استفاده از رویکردهای خلاقانه مانند هنردرمانی می تواند بستری امن و موثر برای حمایت از سلامت روانی و رشد اجتماعی دانش آموزان درون گرا فراهم آورد در پایان پیشنهاد می شود که در ساختارهای آموزشی و تربیتی استفاده از هنر به عنوان ابزار مداخله تربیتی و روان شناختی را بیش از پیش جدی بگیرند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مدی نژاد، حنانه،1404،استفاده از هنردرمانی برای کاهش اضطراب اجتماعی دانش آموزان: مطالعه موردی در مدرسه شهید هاشمیان،بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی24 مرداد 1404 · تهران