چکیده مقاله
روابط بین کارگر و کارفرما به معنایی که امروز در حقوق کار مورد توجه است و در تعهد یک طرف کارگر به قراردادنیروی کار خود در اختیار و تحت اداره دیگری کارفرما در برابر عوض معین خلاصه می شود، اگر چه طی قرون درجوامع مختلف بشری وجود داشته است ، اما مقررات حاکم بر این روابط همواره یکسان نبوده و دست خوش تحولاتزیادی شده است روابط حقوقی افراد شاغل در بخش خصوصی، یعنی روابط بین کارگران و کارفرمایان در نظام حقوقیایران بیشتر در قانون کار تبیین شده و روابط بین مستخدمان و دولت در قوانین استخدامی به ویژه قانون استخدامکشوری، که اکن ون قانون مدیریت خدمات کشوری جایگزین آن شده، تنظیم گردیده است با وجود این، در ساختارنظام اداری کشور، اشخاصی اشتغال دارند که مشمول قانون کار می باشند به همین دلیل ضرورت دارد که اولامعیارهایی برای تشخیص و تفکیک کارگران از کارمندان دولت ارائه شود و ثانیا مشخص شود گروه هایی که قانون یامقررات استخدامی خاص بر آنها حاکم است و به مناسبت آن از شمول قانون کار خارج می باشند، کدامند؟
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سماعیلی، مرتضی و اسماعیلی، شکیلا،1400،ارکان رابطه مستخدمین و کارگران تامین اجتماعی طبق اصول مندرج در قانون کار،هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی14 آبان 1400