چکیده مقاله
با گسترش نفوذ سامانه های هوش مصنوعی در حوزه های حیاتی جامعه، اطمینان از قابلیت اعتماد این سیستم ها به یک ضرورت علمی و اخلاقی تبدیل شده است هوش مصنوعی قابل اعتماد، حوزه ای چندوجهی است که شامل مفاهیم محوری مانند حریم خصوصی، شفافیت و ایمنی می شود در این پژوهش، یک مرور نظام مند و تحلیلی بر ادبیات علمی قابلیت اعتماد هوش مصنوعی انجام پذیرفته است این مرور به شناسایی و تحلیل دقیق چارچوب ها، چالش ها و روندهای نوظهور در سه مولفه اصلی یعنی حفظ حریم خصوصی از جمله یادگیری فدرال و حریم خصوصی دیفرانسیلی ، شفافیت از طریق تکنیک های قابلیت توضیح پذیری ، و ایمنی از طریق مقاوم سازی در برابر حملات متقابل متمرکز شده است تحلیل انجام شده، یک طبقه بندی جامع از چارچوب های ارزیابی قابلیت اعتماد هوش مصنوعی را مشخص ساخته و شکاف های پژوهشی مهمی را، به ویژه در زمینه تدوین استانداردهای فنی و تنظیم مقررات برای سنجش اعتماد، برجسته کرده است یافته های کلیدی این پژوهش، بینش های لازم را برای توسعه نسل آینده سامانه های هوش مصنوعی امن تر، اخلاقی تر و انسان محور ارائه می دهند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
موسوی، شهلا،1404،مروری تحلیلی بر هوش مصنوعی قابل اعتماد: چارچوب ها، چالش ها و روندهای نوظهور در حریم خصوصی، شفافیت و ایمنی،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی برق ،کامپیوتر و مکانیک،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی برق ،کامپیوتر و مکانیک28 بهمن 1404 · شیروان