چارچوب مدل سازی و بهینه سازی قابلیت اطمینان در سیستم های چندحالته سری–موازی تحت عدم قطعیت فازی با الگوریتم فراابتکاری گرگ خاکستری

چکیده مقاله

در این پژوهش، یک رویکرد نوین به منظور بهینه سازی شاخص های قابلیت اطمینان و دسترسی پذیری در سیستم های چندحالته با ساختار ترکیبی سری–موازی، تحت شرایط عدم قطعیت فازی، توسعه یافته است هدف اصلی پژوهش، ارائه مدلی ریاضی با رویکرد تصمیم گیری چندهدفه است که با لحاظ نوسانات و عدم قطعیت های موجود در نرخ های خرابی و تعمیر، بتواند ضمن افزایش کارایی عملکردی سیستم، هزینه های مربوط به طراحی، ساخت و بهره برداری را به حداقل ممکن برساند در فرآیند مدل سازی، از منطق فازی به عنوان ابزاری برای بازنمایی عدم قطعیت های ذاتی در پارامترهای کلیدی استفاده شده و به منظور حل مدل پیشنهادی، از ترکیب دو الگوریتم فرابتکاری قدرتمند شامل نسخه بهینه شده الگوریتم ژنتیک و الگوریتم گرگ خاکستری بهره گرفته شده است به منظور ارزیابی اثربخشی مدل، یک مطالعه موردی کاربردی بر روی یک سیستم واقعی در صنعت تولید انرژی، شامل چهار زیرسیستم عملکردی، اجرا گردیده است نتایج حاصل از تحلیل ها نشان می دهد که رویکرد ارائه شده در مقایسه با روش های متداول و قطعی، نه تنها دقت و اثربخشی بیشتری در ارزیابی قابلیت اطمینان سیستم دارد، بلکه توانسته است هزینه های کل را نیز به طور معناداری کاهش دهد این پژوهش با تلفیق روش های بهینه سازی هوشمند و نظریه فازی، افق های جدیدی را در طراحی و مدیریت سیستم های مهندسی پیچیده، به ویژه در محیط های نامطمئن و پویا، پیش روی محققان و صنعتگران قرار می دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدجواد شمسی

۱ دانشجوی دکتری، گروه مهندسی صنایع، دانشکده مهندسی، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

�مسی، محمدجواد،1403،چارچوب مدل سازی و بهینه سازی قابلیت اطمینان در سیستم های چندحالته سری–موازی تحت عدم قطعیت فازی با الگوریتم فراابتکاری گرگ خاکستری،بیست و پنجمین کنفرانس ملی مهندسی برق ،کامپیوتر و مکانیک،شیروان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و پنجمین کنفرانس ملی مهندسی برق ،کامپیوتر و مکانیک21 اسفند 1403 · شیروان