چکیده مقاله
گسترش روزافزون استفاده از سامانه های الکترونیک در شهرداری ها و حرکت به سوی خدمات شهری هوشمند، ضرورت توجه جدی به امنیت سایبری را بیش ازپیش برجسته کرده است با توجه به اینکه شهرداری ها به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای خدمات رسان مستقیم به شهروندان، حجم بالایی از داده های حساس شامل اطلاعات هویتی، مالی، مالکیتی و مکانی شهروندان را مدیریت و پردازش می کنند، هرگونه ضعف در امنیت اطلاعات می تواند پیامدهای گسترده ای از جمله اختلال در خدمات عمومی، خسارات مالی، نقض حریم خصوصی و کاهش اعتماد عمومی را به دنبال داشته باشد این مقاله با هدف شناسایی، تحلیل و ارزیابی آسیب پذیری های امنیتی موجود در سامانه های الکترونیک شهرداری و ارائه یک چارچوب امنیتی ویژه که متناسب با شرایط، ساختار، منابع و الزامات قانونی شهرداری ها باشد، طراحی و اجرا شده است روش تحقیق این مطالعه بر مبنای رویکرد توصیفی تحلیلی، همراه با گردآوری داده های میدانی و اسنادی انجام گرفته است در بخش نخست، ساختار سامانه های الکترونیک متداول در شهرداری شامل پورتال خدمات شهروندی، سیستم های GIS، اتوماسیون اداری، سامانه های مدیریت مالی، سیستم های حمل ونقل هوشمند و برنامه های موبایل شهروندی، مورد تحلیل قرار گرفته و مسیرهای بالقوه نفوذ و بردارهای حمله شناسایی شده اند در ادامه، با بهره گیری از مدل های شناخته شده مانند OWASP، NIST Cybersecurity Framework و ISO/IEC ۲۷۰۰۱، آسیب پذیری های فنی مانند نقص در کنترل های دسترسی، استفاده از پروتکل های ناامن، ضعف در به روزرسانی نرم افزارها ، آسیب پذیری های انسانی ناآگاهی کارمندان، مهندسی اجتماعی و آسیب پذیری های ساختاری کمبود بودجه، نبود سیاست های قطعی امنیتی ارزیابی شده اند نتایج تحلیل نشان می دهد که مهم ترین چالش ها در امنیت سایبری شهرداری ها، ترکیبی از مشکلات فنی و سازمانی است از لحاظ فنی، استفاده از سامانه های قدیمی، وابستگی به پیمانکاران بیرونی برای نگهداری سیستم ها، ضعف در رمزنگاری داده ها و فقدان مکانیسم های احراز هویت چندمرحله ای از مهم ترین نقاط ضعف شناسایی شده اند از جنبه سازمانی و مدیریتی، نبود سیاست های یکپارچه امنیت اطلاعات، کمبود تیم های اختصاصی امنیت سایبری، فرهنگ سازمانی کم توجه به امنیت و ناهماهنگی میان واحدهای فناوری اطلاعات و سایر بخش ها، از چالش های اساسی محسوب می شوند با توجه به این یافته ها، مقاله حاضر یک چارچوب امنیتی بومی سازی شده ویژه شهرداری پیشنهاد می کند که شامل چهار لایه اصلی است: لایه فنی سخت افزاری و نرم افزاری با تاکید بر پیاده سازی سیستم های شناسایی و پیشگیری از نفوذ، رمزنگاری داده ها، به روزرسانی منظم و پایش مداوم؛ لایه سیاست گذاری که تدوین آیین نامه های الزام آور امنیت اطلاعات، برنامه های پاسخ به رخداد و مدیریت بحران را در بر می گیرد؛ لایه آموزشی که شامل ارتقای آگاهی تمامی کارکنان، برگزاری کارگاه های تخصصی و شبیه سازی سناریوهای حمله می شود؛ و لایه هماهنگی بین بخشی که وظیفه ایجاد ارتباط میان واحدهای فنی، مدیریتی و خدماتی شهرداری برای واکنش سریع و هماهنگ به تهدیدات را بر عهده دارد علاوه بر این، چارچوب پیشنهادی با تاکید بر اصول «بومی سازی» و «توسعه پایدار»، تطبیق پذیری با شرایط و محدودیت های شهری و منابع شهرداری را مدنظر قرار می دهد تا امکان استقرار گام به گام و کم هزینه را فراهم سازد این مدل همچنین قابلیت تلفیق با سامانه های هوشمند موجود و طرح های شهر هوشمند را دارد تا ضمن حفظ امنیت، مانعی برای نوآوری و توسعه خدمات دیجیتال نباشد در جمع بندی، پژوهش حاضر نشان می دهد که امنیت سایبری در شهرداری ها نه تنها یک الزام فنی بلکه یک راهبرد مدیریتی است که برای موفقیت نیازمند هم افزایی میان فناوری، منابع انسانی، سیاست های سازمانی و همکاری شهروندان است اتخاذ چارچوب امنیتی منطبق با واقعیت های بومی، می تواند علاوه بر کاهش خطر تهدیدات و حملات سایبری، اعتماد عمومی به خدمات الکترونیک را تقویت کرده و مسیر توسعه شهر هوشمند ایمن را هموار کند این مطالعه می تواند به عنوان الگویی عملی برای سایر شهرداری ها در ایران و کشورهای در حال توسعه مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمد رحیمی، رحمان،1404،تحلیل امنیت سایبری در سامانه های الکترونیک شهرداری: چالش ها و راهکارها،بیست و هفتمین کنفرانس ملی مهندسی برق ،کامپیوتر و مکانیک،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و هفتمین کنفرانس ملی مهندسی برق ،کامپیوتر و مکانیک24 شهریور 1404 · شیروان