چکیده مقاله
روش های فعلی برای پیش بینی قابلیت اطمینان مبتنی بر توانایی تشخیص نوع خرابی هستند همانند قسمتی از روش FIDES ، که زمانهای متوالی از یک عملیات مونتاژ الکترونیکی به حساب می آید در این مقاله ، بررسی قابلیت اطمینان یک اینورتر در سیستم های خورشیدی متصل به شبکه ، با توجه به پروفایل موظفی روزانه فرض شده انجام گرفته است قطعاتی که بیشترین سهم در خطای کلی را دارند ، ماسفت ها هستند و پس از آنها دیود ها می باشند نتایج نشان می دهد که پارامتر دما بیشترین تاثیر را در نرخ خطای λ دارد ، و اهمیت کارایی روشهای مدیریت گرما رو آشکار می کند زمانی که تاثیر بازه های زمانی عملیاتی منحصر بفرد بررسی می شد ، مشخص شد که سطوح قدرت بالای %70 سهم بیشتری در بوجود آمدن λ دارند در مورد شرایط غیر فعال ، بیشترین رطوبت ، بیشترین نرخ خطا را تولید می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
توحید رحیمی
مربی حق التدریس، دانشکده مهندسی برق، موسسه آموزش عالی معراج سلماس، سلماس، ایران /دانشجوی دکتری تخصصی، دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
محمود نیکخو
دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی برق، موسسه آموزش عالی معراج سلماس، سلماس، ایران
جواد نوری نیا
استاد تمام، دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر، دانشگاه ارومیه، ارومیه ایران
شیوه ارجاع
�حیمی، توحید و نیکخو، محمود و نوری نیا، جواد،1396،ارزیابی قابلیت اطمینان یک اینورتر متصل به شبکه در سیستم خورشیدی با روش FIDES با در نظر گرفتن پروفایل تابش خورشید،پنجمین کنفرانس بین المللی مهندسی برق و کامپیوتر با تاکید بر دانش بومی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی مهندسی برق و کامپیوتر با تاکید بر دانش بومی19 بهمن 1396 · تهران