چکیده مقاله
فرهنگ ایمنی به عنوان جزئی از فرهنگ سازمانی، بر ایمنی و بهداشت کارکنان موثر است هدف این مطالعه بررسی ارتباط بین ابعاد فرهنگ ایمنی سازمان و تصادفات رانندگی خودگزارشی در بین رانندگان شاغل اتوبوسرانی حمل و نقل عمومی تهران میباشد این مطالعه توصیفی مقطعی بر روی 168 نفر از رانندگان مرد انجام شده است نمونه ها به نسبت جمعیت شاغل در هر سامانه یا منطقه اتوبوسرانی و به طور تصادفی انتخاب شدند در این مطالعه اطلاعات از طریق پرسشنامه های دموگرافیک و فرهنگ ایمنی جمعآوری شدند پرسشنامه فرهنگ ایمنی در مطالعه دیگری از محقق از نظر روایی و پایایی در بین رانندگان اتوبوس تائید شده است دادههای جمعآوری شده با استفاده از همبستگی اسپیرمن و کای مجذور در نرم افزار SPPS16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند بر طبق نتایج 29/8% از رانندگان در سه سال گذشته با 4 تصادف یا بیشتر درگیر شده اند بررسی روابط بین ابعاد فرهنگ ایمنی و درگیری در تصادفات نیز نشان داد ارتباط معنی داری بین سبک رهبری و ارزشهای شرکت، تعهد مدیریت و خط مشی ایمنی و درگیری در تصادفات خودگزارشی وجود دارند همچنین نتایج نشان داد که ارتباط معنیدار و معکوسی بین فاکتور کنترل و درگیری در تصادفات خودگزارشی وجود دارد بنابراین درگیر شدن رانندگان در تصادفات میتواند از طریق نظارت و بازرسیهایی فنی از وسایل نقلیه و کلیه مسیرها از سوی شرکت اتوبوسرانی کاهش یابند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
ورمزیار، سکینه و مرتضوی، سید باقر و ارقامی، شیرازه و حاجی زاده، ابراهیم،1391،تأثیر فرهنگ ایمنی سازمان در بروز تصادفات در میان رانندگان شاغل اتوبوسرانی،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک1 اسفند 1391 · تهران