چکیده مقاله
تعیین حجم وسایل نقلیه عبوری، گردشی در تقاطع ها اهمیت ویژه ای دارد بطوریکه این حجم ها بعنوان اطلاعات ورودی جهت زمانبندی چراغ های راهنمایی مورد استفاده قرار می گیرد معمولاً حجم وسایل نقلیه با روش آمارگیری مستقیم به دست می آید که این روش پرهزینه، زمان بر ومحدود به دوره مشاهده است این حجم های را در یک تقاطع می توان مشابه یک ماتریس مبدآ – مقصد OD در نظر گرفت روشهای تعیین ماتریس OD به دو روش مستقمی و روش تخمینی انجام می شود ضمن اینکه روشهای تخمینی نیز به دو روش تخمین استاتیکی و تخمین دینامیکی تقسیم می شوند روش دینامیکی با توجه به این که از اطلاعات لحظه ای شاسگرها استفاده می ناید برای زمان بندی چراغ راهنمای مناسب تر است در این مقاله مدل جاذبه که معمولاً برای تعیین ماتریس OD در یک شبکه بکار می رود جهت تخمین ماتریس OD در تقاطع ها استفاده شد سپس نتایج به دست آمده از این روش با مقادیر واقعی در چند تقاطع مقایسه گردید نتایج نشان داد که این روش توانست با دقت مناسب ماتریس OD تقاطع راتخمین بزند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مانی، خلیل،1392،استفاده از مدل جاذبه در تخمین حرکات گردشی تقاطع،سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک6 اسفند 1392 · تهران