بررسی اپیدمیولوژیک تصادفات ترافیکی عابرین پیاده در ایران

چکیده مقاله

عابرین پیاده با آن که هیچ گونه ارتباطی با وسایل نقلیه موتوری ندارند، اما درصد قابل توجهی از متوفیان این حوادث را تشکیل می دهند سهم عابرین متوفی از کل کاربران راه در سال های 1385تا 1389، به طور متوسط حدود 24 درصد گزارش شده است؛ در حالیکه رقم مذکور برای بسیاری از کشورهای توسعه یافته، نزدیک به نصف این مقدار بوده است بر همین اساس، در تحقیق پیش رو ، به بررسی خصوصیات تصادفات ترافیکی عابرین پیاده ، بااستفاده از ابزار اپیدمیولوژیکی میزان، اقدام گردید با استفاده از این ابزاری اندازه گیری، مشخص گردید که میزان بروز مرگ و میر عابرین پیاده در سال های اخیر روند کاهشی در پیش گرفته و از عدد 9 به حدود 7 نفر در هر صدهزار نفر رسیده است علاوه بر این، در هنگام وقوع حادثه ترافیکی، عابرین پیاده نسبت به سایر کاربران راه، صدمات منجر به فوت بیشتری را شده اند در این بین، سالمندان نسبت به سایر گروه های سنی در معرض خطر فوت بیشتری قرار داشته و درصد بسیاری از آن ها نیز در بیمارستان فوت نموده اند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمود عامری

دکتری مهندسی عمران راه و ترابری

علیرضا کریم نیا

کارشناسی ارشد مهندسی عمران راه و ترابری

�امری، محمود و کریم نیا، علیرضا،1392،بررسی اپیدمیولوژیک تصادفات ترافیکی عابرین پیاده در ایران،سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک6 اسفند 1392 · تهران