چکیده مقاله
ایمنی جاده ای یکی از عوامل اثرگذار در کاهش تصادفات و متعاقباً کاهش جراحات و تلفات ناشی از آن است که امروزه به یک دغدغه ی مهم، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، تبدیل شده است این مفهوم، مسأله ای پیچیده ای شامل مؤلفه های مختلف بوده و برای دستیابی به سطح مطولب آن، درک عمیق مسأله ی ایمنی جاده ای و شناخت همه معیارهای مؤثر و تخمین میزان تأثیر هریک ، امری ضروری است محققان بر این باورند که بررسی عملکرد ایمنی، تنها با احتساب تعداد تلفات و تصادفات جاده ای کمکی به شناخت اصولی مشکل ایمنی جاده و رفع آن نخواهد کرد بنابراین روش هایی برای ارزیابی ایمنی جاده ای مناسبند که بتوانند حداکثر شاخص های ایمنی جاده و اندرکنش های ان ها را به طور همزمان مورد تحلیل و بررسی قرار دهند در این مقاله، عملکرد ایمنی جاده ای در همه ی استان های ایران براساس معیارهای متفاوت و با کاربرد تکنیک تصمیم گیری چند معیاره MCDM مورد ارزیابی قرار گرفته است ابتدا، معیارهای مؤثر بر ایمنی جاده ای در سطح استان ها معرفی و سپس با استفاده از داده های موجود در این زمینه در سال 1390، وزن هریک از آن ها با ساتفاده از روش آنتروپی به دست آمده است درآخر، استان های کشور با بکارگیری روش TIPSIS از نظر عملکرد ایمنی رتبه بندی می شوند نتایج نشان می دهد که معیارهای تخلفات/ تعداد سفرهای صورت گرفته و طول نصب حفاظ دارای بیشترین وزن هستند استان های آذربایجان غربی و گیلان با اختلاف قابل توجهی، به ترتیب دارای اولین و دومین رتبه از نظر شرایط ایمنی جاده ای مناسب و استان زنجان نیز دارای بدترین وضعیت عملکرد ایمنی جاده ای در سال 1390 بوده اند مسلماً ارزیابی مداوم ایمنی جاده ای تأثیر بسازی در سیاست گذاری های دولتی در این زمینه دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
حریر صدرائی
کارشناس ارشد برنامه ریزی حمل و نقل، دانشگاه بین المللی امام خمینی ره
علیرضا صالحی
کارشناس ارشد ریاضیات کاربردی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک
شیوه ارجاع
�درائی، حریر و صالحی، علیرضا،1392،بررسی عملکرد ایمنی جاده ای در استان های کشور با کاربرد روش TOPSIS،سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک6 اسفند 1392 · تهران