برنامه ریزی حمل و نقل با رویکرد توسعه پایدار (مورد مطالعاتی: دانشگاه صنعتی امیرکبیر)

چکیده مقاله

امروزه استفاده نامطلوب از وسایل نقلیه موتوری، افزایش روزافزون ترافیک شهری را به دنبال داشته است این امر موجب تولید بیش از حد آلاینده ها، افزایش هزینه ها و اتلاف زمان شده است در ایران سالیانه 45000 نفر بر اثر آلودگی هوا جان خود را از دست می دهند مشکل در شهر تهران بسیار حادتر است هدف از این مقاله، ارزیابی جایگاه ناوگان حمل و نقل عمومی در حمل و نقل پایدار و ارائه الگوی سفر بهینه در این راستا می باشد الگوی ارائه شده، مبتنی بر اصول برنامه ریزی خطی و با در نظرگیری معیارهای اصلی حمل و نقل پایدار یعنی معیارهای اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی می باشد در نهایت با توجه به نتایج به دست آمده از مدل، الگوی سفر بهینه ارائه شده است با توجه به نتایج ارائه شده، در سفر از مناطقی که دسترسی مناسبی به سیستم حمل و نقل عمومی دارند هزینه ها تا حدود 50٪ و میزان تولید آلاینده NOx تا حدود 100٪ کمتر از مناطقی است که به حمل و نقل عمومی دسترسی مناسبی ندارند در این راستا از نظرسنجی صورت گرفته در دانشگاه صنعتی امیرکبیر استفاده شده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

روزبه محمدی

دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی حمل ونقل، دانشگاه صنعتی امیرکبیر تهران

نازلی آقاشاهی

دانشجوی کارشناسی عمران، دانشگاه صنعتی امیرکبیر تهران

سمیرا دیباج

دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی حمل ونقل، دانشگاه صنعتی امیرکبیر تهران

امیر گل رو

استادیار دانشکده عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر تهران

محمدی، روزبه و آقاشاهی، نازلی و دیباج، سمیرا و گل رو، امیر،1392،برنامه ریزی حمل و نقل با رویکرد توسعه پایدار (مورد مطالعاتی: دانشگاه صنعتی امیرکبیر)،سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک6 اسفند 1392 · تهران