چکیده مقاله
امروزه، استفاده از حمل ونقل غیر موتوری شامل دوچرخه سواری و پیاده روی، یکی از راهبردهای کشورهای مختلف جهان برای حل مشکلات حمل و نقلی شهری است، اما افزایش سطح دوچرخه سواری تنها با اجرای عملیات عمرانی که از جنس سخت افزار است امکان پذیر نمی باشد، بلکه عوامل مختلفی بر انتخاب شیوه ی سفر با دوچرخه اثرگذار است و در صورت عدم توجه به این عوامل تنها هزینه هنگفتی صرف ایجاد شرایط فیزیکی طرح ها خواهد شدو مطالعه جاری پس از پرداخت مدل انتخاب گسسته از نوعلوجیت دوتایی برای 505 مشاهده حاصل از پرسش گری حضوری در کاربردی های مختلف منطقه هشت شهرداری تهران در سال 1391، به تحلیل حساسیت رفتار مسافران نسبت به متغیرهای اصلی مدل می پردازد نتایج نشان می دهد، در شرایط کنونی افراد در بازه ی سنی 65 31 سال و هم چنین زنان کمتر از دوچرخه استافده می کنند نتایج تحلیل حساسیت بیانگر آن است که با افزایش احتمال وجود دوجرخه در خانوار و افزایش احتمال وجود خودروی شخصی در خانوار، احتمال دوچرخه سواری کاهش می یابد این نتایج برای سطوح مختلف دسترسی به حمل و نقل عمومی متفاوت بوده و پاسخ گویانی که دسترسی کمتری به حمل و نقل عمومی دارند، بیشتر احتمال دارد که از دوچرخه استفاده نمایند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مینی، وجیهه و ممدوحی، امیررضا،1392،تحلیل حساسیت میزان استفاده از دوچرخه با مدل لوجیت دوتایی،سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک6 اسفند 1392 · تهران