تحلیل رابطه دوطرفه انتقال پذیری مدل های انتخاب وسیله (نمونه ورودی: شهرهای مشهد و شیراز)

چکیده مقاله

انتقال پذیری به عنوان یک روش جهت کاهش هزینه های مطالعات برنامه ریزی حمل ونقل مطرح شده است در صورتی که مدل پرداخت شده در یک شهر بتواند به عنوان یک جایگزین برای پیش بینی رفتار سفر در شهر دیگر مورد استفاده قرار گیرد، هزینه های گردآوری اطلاعات و مدل سازی به طور چشمگیری کاهش پیدا می کند هدف از مقاله جاری بررسی برقراری رابطه دوطرفه انتقال پذیری میان مدل های انتخاب وسیله دو شهر مشهد و شیراز است مدل های انتخاب وسیله برای سفرهای روزانه کاری به شکل لوجیت چند جمله ای با چهار شیوه تاکسی، سواری شخصی، اتوبوس و دوچرخ در نظر گرفته شده است پس از تهیه مدل در دو شهر، مدل هر کدام برای پیش بینی رفتار سفر در شهر دیگر به کار گرفته شده و نتایج توسعه معیار ضریب خوبی برازش مدل انتقالی، شاخص انتقال و آماری آزمون انتقال مورد مطالعه قرار می گیرد جمع بندی نتایج این پژوهش نشانمی دهد که رابطه انتقال پذیری مدل های انتخاب وسیله دو طرفه نیست مدل مشهد به شیراز انتقال ناپذیر بوده در حالی که انتقال مدل شیراز به مشهد نه تنها رد نشده بلکه عملکرد نسبتاً مناسبی نیز دارد از دلایل عملکرد مناسب مدل شیراز می توان به تعداد اندک و در عین حال جامعیت متغیرهای ان اشاره کرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

Amir Reza Mamdoohi

استادیار دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

امیرحسین باغستانی

کارشناس ارشد برنامه ریزی حملونقل، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

ممدوحی، امیررضا و باغستانی، امیرحسین،1392،تحلیل رابطه دوطرفه انتقال پذیری مدل های انتخاب وسیله (نمونه ورودی: شهرهای مشهد و شیراز)،سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سیزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک6 اسفند 1392 · تهران