بررسی رابطه ی بین ردپای اکولوژیک با شاخص های بهبود توسعه ی حمل و نقل

چکیده مقاله

حمل و نقل و جابه جایی از گذشته تاکنون برای انسانها ضرورتی اجتناب ناپذیر بوده است افزایش نیاز روزافزونبه توسعه ی بخش حمل و نقل به عنوان یکی از ارکان اساسی توسعه یافتگی ضرورت دستیابی به حمل و نقلپایدار را تقویت می نماید در این پژوهش، با بهره گیری از روش های تحقیق کمی و تکنیک های آماری به بررسیرابطه ی شاخص های بهبود حمل و نقل با ردپای اکولوژیکی حمل و نقل پرداخته می شود سوال اصلی تحقیقاین است که آیا افزایش شاخص های توسعه و بهبود حمل و نقل می تواند در افزایش ردپای حمل و نقل کشورتاثیرگذار باشد؟ برای پاسخ به این سوال، 9 شاخص در قالب متغیرهای بهبود شاخص های حمل و نقل کلیه یاستانهای کشور انتخاب شد، اطلاعات مورد نیاز در رابطه با شاخص های بهبود و توسعه ی حمل و نقل ازسالنامه های آماری استانها و سالنامه ی آماری سازمان راهداری و برای ساخت شاخص ردپای حمل و نقل ازتراز نامه ی انرژی کشور استفاده شده است یافته ها نشان می دهد جای پای حمل و نقل مناطق و استانهایمختلف کشور با شاخص های تراکم راهاصلی، تراکم راه فرعی همبستگی معکوس و با شاخص های تراکمبزرگراه و متوسط کیلومتر طی شده هر سفر همبستگی مثبت را دارا می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علی خاکساری رفسنجانی

استاد برنامه ریزی منطقه ای و شهری دانشگاه علامه طباطبائی

رحمان فراهانی

دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی توسعه منطقه ای دانشگاه علامه طباطبائی

�اکساری رفسنجانی، علی و فراهانی، رحمان،1394،بررسی رابطه ی بین ردپای اکولوژیک با شاخص های بهبود توسعه ی حمل و نقل،چهاردهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات چهاردهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک5 اسفند 1393 · تهران