الگوی همراهی والدین شاغل و فرزندان دانش آموز با رویکرد تصمیم گیری گروهی

چکیده مقاله

در اغلب مطالعات حوزه حمل ونقل، افراد به عنوان واحدهای تصمیم گیرنده در نظر گرفته می شوند، در حالی که درگروه هایی مانند خانواده، انتخابهای افراد متأثر از رفتار و انتخاب سایر اعضا بوده و تصمیمات به صورت گروهی و بادر نظر گرفتن منافع جمعی اتخاذ می گردد از طرف دیگر، داده های مورداستفاده در مدل سازی رفتار سفر، اغلب مربوط به آمارگیری هایی است که در سطح خانواده انجام گرفته و بنابراین فرآیند نمونه گیری تصادفی برایواحدهای نمونه گیری شده خانواده صادق است و لزوماً برای اعضای خانواده صدق نمی کند در چنین شرایطی، استفاده از مدل های انتخاب گسسته برای پیش بینی رفتار سفر افراد، محل سؤال است مطالعه حاضر با هدف قرار دادن خانواده های دارای والدین شاغل و حداقل یک دانش آموز زیر 18 سال، به بررسی نتایج حاصل از دو رویکردفردی و گروهی در پیش بینی الگوهای همراهی دانش آموزان در سفرهای رفت و برگشت تحصیلی می پردازد بررسی ها نشان می دهد با بهکارگیری رویکرد فردی، بیش از 25 درصد از پیش بینی های صحیح مربوط به الگوهایهمراهی در سفرهای رفت و نیز بیش از 20 درصد در سفرهای برگشت از دست می رود این نتایج حاکی از اهمیت بالای روابط متقابل میان اعضا در اخذ تصمیم های گروهی بوده، بهطوریکه نادیده گرفتن آن می تواند به نتایج گمراه کنندهای در پیش بینی تصمیم های گروهی منجر گردد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

یلدا رحمتی

کارشناس ارشد مهندسی و برنامه ریزی حملونقل، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف

امیر صمیمی

استادیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف

�حمتی، یلدا و صمیمی، امیر،1394،الگوی همراهی والدین شاغل و فرزندان دانش آموز با رویکرد تصمیم گیری گروهی،پانزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک11 اسفند 1394 · تهران