بررسی تاثیر پارامترهای شهرسازی بر تصادفات عابر پیاده (مطالعه ی موردی: شهر مشهد)

چکیده مقاله

تحقیقات نشان می دهند که سهم عابر پیاده از مرگ و میر ناشی از تصادفات ترافیکی 22 درصد و این مقدار در کشور ایران معادل با 23 / 2 درصد می باشد از این رو تحلیل و ارزیابی تصادفات عابرین پیاده به یکی از چالش های مهم مهندسی در زمینه ی ارتقای ایمنی تبدیل شده است پارامترهای مختلفی از جمله عوامل انسانی، عوامل محیطی، طرح هندسی و مشخصات وسیله ی نقلیه بر ایمنی ترافیک و تصادفات اثر می گذارند در این میان مطالعات محدودی رابطه ی بین ساختار شهری را با تصادفات مورد بررسی قرار داده اند بنابراین این مقاله بر رابطه ی میان پارامترهای شهرسازی از قبیل اندازه ی بلوک شهری، بافت شهری، کاربری زمین و تعداد تصادفات عابر پیاده تمرکز کرده است با در نظر گرفتن پارامترهای مذکور، بر اساس آمار و اطلاعات شهر مشهد در سال های 1391 تا 1393 و آماده سازی لایه های رستری مورد نیاز در محیط GIS، سعی بر آن است که نحوه ی ارتباط متغیرهای نام برده بر تصادفات جرحی عابر پیاده در کمان های شبکه ی شهری ارزیابی گردد براساس نتایج تحقیق با افزایش فاصله از کاربری تجاری تعداد تصادفات عابر پیاده کاهش می یابد در ناحیه هایی با بافت ارگانیک به نسبت شبکه های شطرنجی و همچنین در بلوک های ریزدانه به نسبت درشت دانه تعداد تصادفات عابرپیاده بیشتر رخ میدهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم حسن پور

کارشناس ارشد مهندسی عمران برنامه ریزی حمل ونقل، دانشگاه اصفهان

ابوالفضل محمدزاده مقدم

دکتری مهندسی عمران راه و ترابری، دانشگاه فردوسی مشهد

سیدحسن محسنیان

کارشناس ارشد مهندسی عمران راه و ترابری، دانشگاه تربیت مدرس تهران

�سن پور، مریم و محمدزاده مقدم، ابوالفضل و محسنیان، سیدحسن،1396،بررسی تاثیر پارامترهای شهرسازی بر تصادفات عابر پیاده (مطالعه ی موردی: شهر مشهد)،هفدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک29 بهمن 1396 · تهران