چکیده مقاله
هدف از این مقاله، ارزیابی تاثیر متغیرهای شخصیت، رفتار رانندگی و اختلالات روانی بر حوادث ترافیکی بین رانندگان دارای تصادف و رانندگان بدون تصادف است در این مطالعه همگروهی، 200 راننده حمل و نقل عمومی و مسافربر شخصی مورد بررسی قرار گرفتند شرکت کنندگان از بین رانندگانی که در طی سال های 1392 1395 به علت تخلفات رانندگی به کلاس های آموزشی اعزام شده و مورد بازآموزی قرار گرفته بودند، انتخاب شدند به منظور مطالعه ویژگی های شرکت کنندگان، از پرسشنامه رفتار رانندگی منچستر MDBQ آزمون پنج عامل بزرگ شخصیت و مصاحبه نیمه ساختار یافته پرسشنامه اختلالات عاطفی و اسکیزوفرنی استفاده شد پس از دو سال، همه تصادفات رانندگان تحت بررسی را که به دلیل عوامل انسانی رخ داده بود، مورد مطالعه قرار دادیم داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS با کمک آمار توصیفی، آزمون t و روش های تحلیل رگرسیون لجستیک چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت در رابطه با کنترل متغیرهای موثر و جمعیت شناختی، نتایج نشان داد که تفاوت معنی داری بین دو گروه رانندگان دارای تصادف و بدون تصادف وجود دارد علاوه بر این، مشخص شد که افسردگی واضطراب میتواند نسبت شانسor حوادث جاده ای را به ترتیب 2/4و2/7 برابر افزایش دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
روح اله اکبری
کارشناس ترافیک و کارشناس ارشد حقوق، رییس تصادفات منطقه ۵ تهران
سهیلا طالبی
دکترای علم اطلاعات و دانش شناسی، مدرس دانشگاه
محمود خوش نشان
کارشناس ارشد مدیریت ترافیک
شیوه ارجاع
�کبری، روح اله و طالبی، سهیلا و خوش نشان، محمود،1396،بررسی تطبیقی تاثیر شخصیت، رفتار رانندگی و اختلالات روانی بر حوادث ترافیکی رانندگان دارای تصادف و بدون تصادف بر اساس رگرسیون لجستیک (مطالعه موردی: منطقه 5 تهران )،هفدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک29 بهمن 1396 · تهران