چکیده مقاله
میزان غلظت PM۲ ۵ ذرات معلق کمتر از ۲/۵ میکرون دلیل مضرات آن بر سلامت انسان، به یک نگرانیعمومی در شهرها مبدل شده است در این پژوهش، با توجه به اهمیت موضوع آلودگی هوا، اثر شرایط ترافیک شهری بر روی انتشار آلاینده هوای شهری PM۲ ۵ با استفاده از مدل رگرسیون وزنی جغرافیایی GWR و درو نیابی به روش وزن دهی معکوس فاصله IDW با بهره گیری از نرم افزار ArcGIS ۱۰/۵ مورد ارزیابی قرار گرفت داده های غلظت PM۲ ۵ در سال ۱۳۹۹ از ۹ ایستگاه های سنجش آلودگی هوای شهرداری اصفهان، داده های بلوک جمعیتی و میزان تردد خودرو در شهر جمع آوری و وارد مدل GWR گردید و تهیه نقشه پهنه بندی غلظت آلاینده به صورت فصلی به روش IDW انجام گرفت پس از اجرای رگرسیون وزنی جغرافیایی روی پارامترهای مدل، به منظور ارزیابی اعتبار مدل، مقدار R ۲ محاسبه و به جهت بررسی آزمون خودهمبستگی مکانی از شاخص موران استفاده گردید نزدیک بودن R ۲ ذرات متعلق به عدد ۱ نشان دهنده کارایی بالای مدل است نتایج شاخص موران نشان داد که مدل GWR مدل خوبی برای بررسی الگوی زمانی مکانی ذرات معلق بوده است پس از مقایسه نقشه ها و بررسی پارامترهای ضریب تعیین، مشخص گردید که تردد خودرو و جمعیت متغیرهای مستقل بر روی افزایش آلاینده PM ۲ ۵ تاثیر مستقیم دارد همبستگی بالایی با میزان R ۲ =۰/۷۵ بین آلاینده PM ۲ ۵ و متغیرهای مستقل، به خصوص در فصل تابستان مشاهده شد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمودی، شراره و احمدی ندوشن، مژگان،1401،بررسی تاثیر ترافیک بر انتشار PM۲.۵ با استفاده از روش رگرسیون وزنی جغرافیایی (GWR)- مطالعه موردی شهر اصفهان،نوزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات نوزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک15 اسفند 1401 · تهران