چکیده مقاله
استان ها به عنوان واحدهای برنامه ریزی به ویژه در برنامه ریزی حمل و نقل در تقسیمات کشوری بر اساس قلمروهایاداری و سیاسی با واحدهای زیستی تحت شمول خود دارای حوزه نفوذ می باشند که دامنه آن به عوامل بسیاریبستگی دارد بر همین اساس استان تهران نیز به دلیل حضور کلانشهر تهران و نیز دیگر شهرهای اقماری به عنوانمهاجرپذیرترین استان کشور دارای حوزه نفوذهای متعددی می باشد که به لحاظ تولید ارزش افزوده و قدرت اقتصادیبالا سالانه جمعیت زیادی از استان های کشور را در خود جذب می کند این جریان آمد و شد جمعیتی میان استانتهران و دیگر استان های کشور مشخصا یک حوزه نفوذ قابل تعریف را برای استان تهران در نظر می گیرد به همین رویتبیین و تدقیق حوزه نفوذ برای مهمترین استان کشور به لحاظ اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و از اهمیت ویژه ایبرخوردار می باشد روش های گوناگونی برای تعیین حوزه نفوذ در ادبیات نظری ارائه شده است که مطالعه ی حاضر باپرداختن به روش جغرافیایی تحلیل جریان و با استفاده از روش های کمی مدت زمان سفر و جاذبه بر پایهمتغیرهای جمعیت و فاصله و داده های آماری سال ۱۳۹۵ با کمک روش های کتابخانه ای و پیمایشی به آن پرداختهاست ارزیابی ها نشان می دهد که استان های نزدیکتر به استان تهران به ویژه شمال و غرب ایران به جهت زمان سفربیشترین تاثیرپذیری و تاثیرگذاری را با تهران دارند و از آن سوی بر اساس مدل جاذبه گرانشی هم مشخص گردید کهاستا نهای شمالی و غربی بیشترین کشش و تعامل درونی را با استان تهران برقرار کرده اند
کلیدواژهها
نویسندگان
حسن ستاری
کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد دماوند، دماوند، ایران
مرتضی قاسمی
کارشناسی ارشد برنامه ریزی منطقه ای، دانشگاه تهران، تهران، ایران
شیوه ارجاع
�تاری، حسن و قاسمی، مرتضی،1401،سنجش حوزه نفوذ استان تهرا ن با تاکید بر مدل های برنامه ریزی حمل و نقل،نوزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات نوزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک15 اسفند 1401 · تهران