چکیده مقاله
در مطالعات پیش روی برنامه ریزان و مهندسان ترافیک ازنظر دیدگاه و سطوح جزئیات متفاوت هستند؛ تمرکز برنامهریزان حمل ونقل بر روی ویژگی های کل شبکه، تحلیل عرضه و تقاضا در برهمکنش جریان و ظرفیت شبکه تاثیرکاربری زمین و غیره است درحالی که مهندسان ترافیک نیاز دارند بدانند که تغییرات ایجادشده در طراحی مسیرها،تسهیلات و تجهیزات چه اثراتی بر پارامترهایی مانند؛ ظرفیت تاخیرها، مشخصات صف و دیگر متغیرهای ارزیابی دارد در دیدگاه کلاسیک, ظرفیت برای برنامه ریزان حمل ونقل یکی از ورودی ها و برای مهندسین ترافیک یکی از خروجی هااست از این رو در این مقاله با استفاده از روش همبستگی, به بررسی معیارهای تاثیر گذار انتخاب معبر و امتیازدهی بههریک از این معیارها با استفاده از نظرات برنامه ریزان حمل ونقل و مهندسان ترافیک پرداخته می شود تا بتوان در هرمعبر با توجه به شرایط مختص به خود آن معبر درمورد اهمیت هر یک از کاربری های خطوط اتوبوس، حمل و نقلشخصی عابرپیاده و دوچرخه در مدیریت مقطع عرضی زمانی مکان مورد نظر تصمیم گیری شود
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
امین ناصری پوریزدی
مدرس دانشگاه فنی و حرفه ای مشهد، ابتدای بلوار رضا شهر، دانشگاه فنی و حرفه ای شهید محمد منتظری مشهد
سیدمحمد ادهم هاشمی
فوق لیسانس مهندسی معدن، مدیر پروژه خط ۲ قطارشهری مشهد، موسسه مهندسی رهاب، بلوار احمد آباد
حسین سبزه کار
کارشناس ارشد مهندسی حمل و نقل ریلی دانشگاه علم و صنعت ایران
علی مهدیان فرد
مدیر برنامه ریزی و کنترل پروژه خط ۲ قطارشهری مشهد، موسسه مهندسی رهاب
شیوه ارجاع
ناصری پوریزدی، امین و ادهم هاشمی، سیدمحمد و سبزه کار، حسین و مهدیان فرد، علی،1401،متدولوژی بکارگیری روشهای مدیریت زمانی مکانی مقطع عرضی در معابر درو نشهری،نوزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک،تهران
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات نوزدهمین کنفرانس بین المللی مهندسی حمل و نقل و ترافیک15 اسفند 1401 · تهران