چکیده مقاله
شورش ظفار ۱۹۷۶–۱۹۶۲م یکی از مهمترین جنبشهای مسلحانه در جهان عرب بود که با شعارهای سوسیالیستی و ضد استعماری در جنوب عمان شکل گرفت حکومت ایران در دوران محمدرضا شاه پهلوی با اعزام نیروهای نظامی به درخواست سلطان قابوس، نﻘشی تعیینکننده در سرکوب این شورش ایفا کرد این مﻘاله با رویکردی تاریخی به بررسی علل مداخله ایران در این بحران میپردازد یافتهها نشان میدهند که ترکیبی از عوامل ژیوپلیتیکی، امنیت خلیج فارس، منافع اقتصادی در تنگه هرمز، رقابت ایدیولوژیک با اتحاد جماهیر شوروی، و تلاش برای تثبیت موقعیت منطﻘهای ایران، از مهمترین انگیزههای شاه در این تصمیم بوده است همچنین، دخالت در ظفار موجب تﻘویت روابط ایران و عمان و افزایش اعتبار بینالمللی رژیم پهلوی شد، هرچند هزینههای سیاسی و مالی قابل توجهی نیز در پی داشت
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کفاشی، امید،1405،بررسی تاریخی دلایل دخالت شاه در سرکوب شورش ظفار (عمان)،هفتمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری17 مرداد 1405 · همدان