چکیده مقاله
شهرها تپنده ترین نمادهای تمدن بشری در سایه توسعه و پیشرفت بی وقفه هر روز گسترده تر و شلوغ تر می شوند، با این حال در این هیاهوی سنگین زندگی شهری، روح انسان همچنان در جست وجوی آرامشی است که از طبیعت سرچشمه می گیرد تبیین رابطه فضا و نابرابری اجتماعی در گرو فهم عمیق نسبت به چیستی و ماهیت فضاست، که دلالتی بر جدایی گزینی فضایی و میزان برخورداری متفاوت از سرانه های کاربری فضای سبز در سطح نواحی شهری است فضاهای سبز شهری از مهم ترین مولفه های ارتقای کیفیت زندگی در شهرها به شمار می روند و علاوه بر کارکردهای زیست محیطی، نقش قابل توجهی در بهبود سلامت جسمی و روانی شهروندان دارند با این حال، در بسیاری از شهرها توزیع فضاهای سبز به صورت یکسان و عادلانه انجام نشده و برخی مناطق شهری، به ویژه مناطق کم برخوردار، از دسترسی کمتری به این فضاها برخوردارند این نابرابری فضایی می تواند بر سطح رضایتمندی شهروندان از کیفیت زندگی و احساس عدالت اجتماعی در شهر تاثیرگذار باشد نتایج حاکی از آن است که مناطقی که از سرانه و دسترسی بهتری به فضاهای سبز برخوردارند، سطح بالاتری از رضایت از کیفیت زندگی را تجربه می کنند در مقابل، نابرابری در توزیع فضاهای سبز می تواند به تشدید شکاف های اجتماعی و کاهش احساس عدالت شهری منجر شود در همین جهت توجه به سرانه فضای سبزو حفظ تعادل های طبیعی در شهرها به خصوص شهرهای پرجمعیت و صنعتی اهمیت زیادی دارد، سرانه هایخدماتی ازجمله سرانه فضای سبز در طرح های شهری پیش بینی می شود؛ اما این سرانه های پیش بینی شده دراکثر موارد محقق نمی شود و تغییر کاربری اتفاق می افتد
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمد رضایی، عباس،1405،توجه مدیریت شهری بر توسعه عادلانه نواحی سبز شهرها و پیشگیری از فرسایش کاربری اراضی،هفتمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری17 مرداد 1405 · همدان