سنجش شاخص های عدالت اجتماعی در بودجه ریزی مشارکتی شهرداری ها

چکیده مقاله

بودجه ریزی مشارکتی به عنوان یکی از ابتکارات مهم در حوزه مدیریت محلی، ظرفیت بالقوه ای برای تحقق عدالت اجتماعی از طریق توزیع عادلانه منابع و پاسخگویی به نیازهای گروه های آسیب پذیر دارد با این حال، عدم وجود چارچوبی منسجم برای سنجش میزان تحقق عدالت اجتماعی در فرآیندهای بودجه ریزی مشارکتی، ارزیابی اثربخشی این فرآیندها را با دشواری مواجه ساخته است این مقاله با هدف تدوین چارچوبی نظری تحلیلی برای سنجش شاخص های عدالت اجتماعی در بودجه ریزی مشارکتی شهرداری ها نگاشته شده است پژوهش حاضر با بهره گیری از روش فراتحلیل مطالعات بین المللی و تجارب عملی کشورهای پیشگام در این حوزه، چهار شاخص اصلی را برای سنجش عدالت اجتماعی استخراج می کند: شاخص های توزیعی تخصیص منابع به محله های کم برخوردار ، شاخص های رویه ای فراگیری و کیفیت مشارکت ، شاخص های بازتوزیعی تغییر در الگوی هزینه ها به نفع گروه های حاشیه نشین ، و شاخص های توانمندساز تقویت سرمایه اجتماعی و عاملیت شهروندی یافته های پژوهش نشان می دهد که سنجش موفقیت آمیز عدالت اجتماعی در بودجه ریزی مشارکتی، نیازمند ترکیبی از شاخص های کمی نظیر نسبت منابع تخصیص یافته به مناطق کم برخوردار و کیفی نظیر میزان تاثیرگذاری گروه های حاشیه نشین در تصمیم گیری ها است مقاله در پایان، چارچوب پیشنهادی را برای کاربست در نظام بودجه ریزی شهرداری های ایران ارائه می دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

راحله کیخا

کارشناسی ارشد علوم اقتصاد صنعتی، شهرداری زاهدان

کیخا، راحله،1405،سنجش شاخص های عدالت اجتماعی در بودجه ریزی مشارکتی شهرداری ها،هفتمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری،همدان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری17 مرداد 1405 · همدان