تاثیر تمرینات قدرتی بر مقاومت به انسولین و سلامت متابولیک

چکیده مقاله

مقاومت به انسولین یکی از مهم ترین عوامل خطر در اختلالات متابولیک نظیر دیابت نوع ۲ و سندرم متابولیک است که با کاهش پاسخ سلول ها به انسولین مشخص می شود تمرینات قدرتی مقاومتی به عنوان یک راهکار موثر و غیردارویی در بهبود حساسیت به انسولین و ارتقای سلامت متابولیک مورد توجه قرار گرفته اند این نوع تمرین با افزایش توده عضلانی، افزایش بیان ناقل های گلوکز مانند GLUT۴ ، بهبود عملکرد مسیرهای سیگنال دهی انسولین، و کاهش التهاب سیستمیک، در بهبود هموستاز گلوکز و پروفایل های لیپیدی موثر است همچنین تمرینات مقاومتی موجب کاهش چربی احشایی و بهبود ترکیب بدنی شده و از این طریق نیز مقاومت به انسولین را کاهش می دهند آثار مثبت این تمرینات در گروه های مختلف از جمله سالمندان، افراد مبتلا به چاقی، مبتلایان به PCOS و نوجوانان دارای اضافه وزن به اثبات رسیده است علاوه بر این، تنظیم تعادل میان مسیرهای AMPK و mTOR به عنوان سازوکارهای مولکولی کلیدی در پاسخ به تمرین مقاومتی نقش مهمی در تنظیم متابولیسم ایفا می کند این شواهد تمرین قدرتی را به عنوان ابزاری موثر در پیشگیری و مدیریت بیماری های متابولیک معرفی می کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

ماجده آلبوصبیح

کارشناسی ارشد فیزیولوژی کاربردی

�لبوصبیح، ماجده،1404،تاثیر تمرینات قدرتی بر مقاومت به انسولین و سلامت متابولیک،پنجمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی،همدان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی11 مرداد 1404 · همدان