چکیده مقاله
هدف این پژوهش بررسی تاثیر ورزش و فعالیت های بدنی بر رضایت از اوقات فراغت در میان بزرگسالان ۱۸ تا ۶۵ سال ساکن شهر تهران بود این مطالعه با رویکرد کمی و از طریق پرسشنامه استاندارد، داده ها را از ۴۰۰ نفر ۲۲۰ مرد و ۱۸۰ زن به روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی جمع آوری کرد ابزار پژوهش شامل پرسشنامه رضایت از اوقات فراغت راغب و بیرد ۱۹۸۰ و پرسشنامه فعالیت بدنی مبتنی بر مقیاس IPAQ بود تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ انجام شد نتایج نشان داد که بین فراوانی فعالیت های ورزشی و رضایت از اوقات فراغت رابطه مثبت و معناداری وجود دارد r = ۰ ۵۲, p < ۰ ۰۱ تحلیل رگرسیون چندمتغیره نشان داد که فعالیت های ورزشی و نوع آن ها گروهی یا فردی ۲۸% از واریانس رضایت از اوقات فراغت را توضیح می دهند R² = ۰ ۲۸, p < ۰ ۰۱ ورزش های گروهی نسبت به ورزش های فردی رضایت اجتماعی بیشتری ایجاد کردند t = ۴ ۱۲, p < ۰ ۰۱ این یافته ها بر اهمیت توسعه برنامه های ورزشی در اوقات فراغت برای بهبود کیفیت زندگی تاکید دارند و پیشنهاد می کنند که سیاستگذاران برنامه های متنوع ورزشی را در اولویت قرار دهند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�گیاسا، علیرضا و رنجبر، محمد هادی،1404،تاثیر نوع فعالیت ورزشی بر رضایت از اوقات فراغت و کیفیت زندگی در بزرگسالان،پنجمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی11 مرداد 1404 · همدان