چکیده مقاله
تحولات اخیر در فلسفه تعلیم و تربیت، ضرورت بازتعریف اهداف درس تربیت بدنی در مدارس ابتدایی را پررنگ ساخته است در حالی که رویکردهای سنتی بر کسب مهارت های حرکتی و سلامت جسمانی متمرکز بوده اند، این مقاله با ارائه یک پارادایم نوین، درس تربیت بدنی را بستری برای تحقق هدف والاتر تربیت انسان خدامحور و خدمت گزار معرفی می کند رویکرد انسان گرایانه الهی، با تلفیق ابعاد جسمانی، روانی اجتماعی و معنوی، پرورش کودک خدمت گزار را در کانون اهداف خود قرار می دهد در این الگو، فعالیت جسمانی به مثابه ابزاری برای درک مسئولیت پذیری، همدلی، تعاون و ایثارگری در قبال خود، دیگران و محیط زیست تفسیر می شود این مقاله با روش توصیفی تحلیلی، ابتدا به تبیین مبانی نظری این رویکرد شامل مفاهیم کرامت ذاتی انسان، خلقت هدفمند و مسئولیت امانتداری می پردازد سپس، مولفه های محوری برنامه درسی تربیت بدنی مبتنی بر خدمت را در چهار حوزه دانشی، مهارتی، نگرشی و رفتاری تشریح می کند در ادامه، راهبردهای عملیاتی کردن این رویکرد در محیط مدارس ابتدایی، شامل طراحی فعالیت های مشارکتی خدماتی، بازطراحی فضای ورزشی و نقش معلم به عنوان الگوی خدمت گزاری، ارائه می شود یافته ها حاکی از آن است که این نگرش نه تنها موجب تعمیق باورهای معنوی و اخلاقی دانش آموزان می گردد، بلکه اثربخشی درس تربیت بدنی در ارتقای شادابی، انسجام اجتماعی و حتی عملکرد حرکتی را به شکل معناداری افزایش می دهد در نهایت، این مقاله با ارائه جمع بندی و پیشنهادهایی برای اجرا و پژوهش های آتی، بر ضرورت گنجاندن صریح مفهوم خدمت به عنوان یک هدف غایی در اسناد بالادستی و سند برنامه درسی تربیت بدنی دوره ابتدایی تاکید می ورزد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�امی دوست، پویا و نخعی، فرهاد،1404،رویکرد انسان گرایانه الهی: بازنگری فلسفه تربیت بدنی در مدارس ابتدایی با تاکید بر مفهوم خدمت،پنجمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی11 مرداد 1404 · همدان