چکیده مقاله
شرایط محیطی از مهم ترین عوامل موثر بر عملکرد ورزشی و پاسخ های فیزیولوژیک بدن به شمار می رود دمای محیط به ویژه در تمرینات ورزشی می تواند به عنوان یک عامل استرس زا، تغییرات متعددی در سیستم های قلبی عروقی، تنفسی، متابولیکی و تنظیم حرارت بدن ایجاد کند تمرین در محیط های گرم با افزایش دمای مرکزی بدن همراه است و منجر به افزایش ضربان قلب، کاهش حجم ضربه ای، افت حجم پلاسما، و تعریق شدید می شود این فرآیندها در صورت عدم جبران مناسب مایعات، خطر کم آبی، کاهش کارایی هوازی و حتی بروز گرمازدگی را به دنبال دارند در مقابل، تمرین در محیط های سرد گرچه از نظر تعریق و کاهش مایعات بدن محدودیت کمتری دارد، اما بدن برای حفظ دمای مرکزی ناچار به افزایش مصرف انرژی و فعال سازی مکانیسم های ترموژنز از جمله لرزش عضلانی است این امر منجر به افزایش مصرف اکسیژن، تغییر در متابولیسم انرژی، محدودیت جریان خون محیطی و کاهش کارایی عضلات اسکلتی به ویژه در اندام های محیطی می شود پژوهش های متعدد نشان داده اند که شدت فشار قلبی عروقی در گرما بیشتر بوده و ظرفیت استقامت هوازی کاهش می یابد، در حالی که در سرما بار متابولیکی و هزینه انرژی افزایش پیدا می کند این تفاوت ها بیانگر ضرورت طراحی برنامه های تمرینی متناسب با شرایط محیطی است تا از کاهش عملکرد و افزایش ریسک آسیب ها پیشگیری شود از سوی دیگر، شناخت دقیق این پاسخ ها می تواند راهنمای ارزشمندی برای مربیان، ورزشکاران و متخصصان علوم ورزشی در انتخاب شدت، مدت و نوع تمرین در دماهای متفاوت باشد بنابراین، هدف این مقاله بررسی و مقایسه جامع پاسخ های فیزیولوژیک بدن به فعالیت ورزشی در محیط های گرم و سرد است نتایج این بررسی نشان می دهد که انطباق پذیری بدن در شرایط دمایی متفاوت نه تنها از نظر علمی و پژوهشی حائز اهمیت است، بلکه در عمل می تواند نقش کلیدی در بهبود عملکرد ورزشی، ارتقای ایمنی ورزشکاران و پیشگیری از عوارض ناشی از شرایط محیطی ایفا کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدی، فاطمه و کهن پور طالشمکائیل، لاله،1404،مقایسه پاسخ های فیزیولوژیک بدن به تمرین در محیط های گرم وسرد،پنجمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی تربیت بدنی، سلامت و علوم ورزشی11 مرداد 1404 · همدان