نقش تعدیل کننده توانایی تصویرسازی حرکتی در اثربخشی تمرینات ترکیبی روان شناختی بر دقت پرتاب دارت در سطوح مختلف انگیختگی

چکیده مقاله

زمینه و هدف: راهبردهای روان شناختی مانند تصویرسازی و خودگویی مثبت همواره برای تمامی ورزشکاران اثربخشی یکسانی ندارند تفاوت های فردی در توانایی تصویرسازی حرکتی ممکن است تعیین کننده میزان بهره مندی از این مداخلات باشد هدف این مطالعه، بررسی نقش تعدیل گر توانایی تصویرسازی در تاثیر راهبردهای ترکیبی روان شناختی بر عملکرد پرتاب دارت در سطوح انگیختگی عادی، پایین و بالا بود روش: در یک طرح نیمه تجربی با گروه کنترل، ۲۴ دختر دانش آموز راست دست ۱۶ ۱۸ سال به طور داوطلبانه شرکت کردند توانایی تصویرسازی حرکتی آن ها پیش از مداخله با پرسشنامه تصویرسازی حرکتی ۳ MIQ ۳ سنجیده شد پس از همسان سازی بر اساس پیش آزمون پرتاب دارت، افراد در دو گروه ۱۲ نفره تجربی تمرین دارت فایل صوتی ترکیبی تصویرسازی و خودگویی و کنترل فقط تمرین دارت جای گرفتند هر دو گروه طی ۸ جلسه در سه سطح انگیختگی عادی، پایین موسیقی آرام و بالا موسیقی محرک تمرین کردند برای تحلیل تعدیل گری، از رگرسیون سلسله مراتبی در هر سطح انگیختگی با ورود متغیر گروه، نمره MIQ ۳ و تعامل آن ها استفاده شد یافته ها: در سطوح انگیختگی عادی و بالا، تعامل گروه × توانایی تصویرسازی معنادار بود ۰ ۰۵p

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فائزه دودانگه

کارشناسی ارشد گروه رفتار حرکتی و روان شناسی ورزشی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

حسن غرایاق زندی

دانشیار گروه رفتار حرکتی و روان شناسی ورزشی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی ، دانشگاه تهران، تهران، ایران

محمد خبیری

دانشیار گروه مدیریت ورزشی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی ، دانشگاه تهران، تهران، ایران

�ودانگه، فائزه و غرایاق زندی، حسن و خبیری، محمد،1405،نقش تعدیل کننده توانایی تصویرسازی حرکتی در اثربخشی تمرینات ترکیبی روان شناختی بر دقت پرتاب دارت در سطوح مختلف انگیختگی،هفتمین همایش بین المللی تربیت بدنی ،سلامت و علوم ورزشی،همدان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی تربیت بدنی ،سلامت و علوم ورزشی3 مرداد 1405 · همدان