چکیده مقاله
افزایش مصرف انرژی در اماکن ورزشی، به ویژه استادیوم ها، سالن های سرپوشیده، مجموعه های شنا، و فضاهای تمرینی چندمنظوره، در سال های اخیر به یکی از چالش های مهم مدیریت شهری و ورزشی تبدیل شده است این اماکن به دلیل نیاز هم زمان به روشنایی، تهویه، گرمایش، سرمایش، تامین آب گرم، تجهیزات الکترونیکی و گاهی تولید برودت و نگهداری سطوح ورزشی، از مصرف کنندگان بزرگ انرژی به شمار می روند در همین راستا، بهره گیری از انرژی های تجدیدپذیر به عنوان راهکاری پایدار، اقتصادی و سازگار با محیط زیست مورد توجه قرار گرفته است هدف این مقاله، بررسی کاربرد انواع انرژی های تجدیدپذیر شامل انرژی خورشیدی، بادی، زمین گرمایی، زیست توده و سامانه های هیبریدی در اماکن ورزشی و تحلیل مزایا، محدودیت ها، الزامات اجرایی و آثار مدیریتی آن هاست روش پژوهش، مروری تحلیلی بوده و بر اساس مطالعات پیشین، گزارش های فنی و نمونه های اجرایی تدوین شده است یافته ها نشان می دهد که استفاده از پنل های خورشیدی، آبگرمکن های خورشیدی، توربین های بادی کوچک، سامانه های پمپ حرارتی زمین گرمایی و فناوری های ذخیره سازی انرژی می تواند به کاهش هزینه های عملیاتی، کاهش ردپای کربن، افزایش استقلال انرژی و ارتقای تصویر برند اماکن ورزشی منجر شود با وجود این، هزینه اولیه بالا، محدودیت فضا، وابستگی به شرایط اقلیمی و نیاز به نگهداری تخصصی از موانع اصلی توسعه این سامانه ها هستند در نهایت، مقاله نتیجه می گیرد که تلفیق انرژی های تجدیدپذیر با مدیریت هوشمند انرژی و طراحی معماری پایدار، می تواند اماکن ورزشی را به الگوهای موفق توسعه سبز تبدیل کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
نیکوبخت، الهام،1405،کاربرد انرژی های تجدیدپذیر در اماکن ورزشی،هفتمین همایش بین المللی تربیت بدنی ،سلامت و علوم ورزشی،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی تربیت بدنی ،سلامت و علوم ورزشی3 مرداد 1405 · همدان