بررسی رابطه بین تمایزیافتگی خود و طلاق عاطفی

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ی بین تمایزبافتگی با طلاق عاطفی انجام شد پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی و تحقیق از نوع مدل یابی است جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه مراجعین زن یا مرد مراجعهکننده به مرکز مشاوره بهزیستی و مشاوره امین شهر قاین در شش ماهه دوم سال 1397 و نیز سه ماهه نخست سال 1398 که گرفتار طلاق عاطفی بودند، تشکیل داد 281 نفر بر اساس جدول مورگان و کرجسی حجم نمونه تعیینشده، 162 نفر به دست آمد و برای انتخاب آنان از روش نمونه گیری در دسترس و داوطلبانه استفاده شد برای گردآوری داده ها از پرسشنامه طلاق عاطفی توسط گاتمن 2008 ، پرسشنامه سبک هویت برزونسکی 1972 و تمایزیافتگی اسکورن 2003 استفاده شد برای بررسی فرضیه های پژوهش از ضریب مسیر و تحلیل رگرسیون ساده و چندگانه استفاده شد نتایج تحلیل داده ها نشان داد که تمایزیافتگی خود واسطه ی مناسبی برای رابطه ی سبک های هنجاری، اجتنابی و تعهد با طلاق عاطفی است همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که 77 درصد از واریانس مشاهده شده در تمایزیافتگی خود از طریق سبک های هویت؛ و 36 درصد از واریانس مشاهدهشده در طلاق عاطفی از طریق تمایزیافتگی خود توجیه می شود در راستای نتیجه گزارش شده، برگزاری کارگاه های آموزشی در زمینه تمایزیافتگی و نیز سبکهای هویت برای زوجین عادی و حتی زوجین درگیر طلاق عاطفیپیشنهاد میشود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه باهوش

کارشناسی ارشد مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قاین، قاین ایران

مجید ابراهیم پور

استادیار واحد قاین، دانشگاه آزاد اسلامی، قاین، ایران

�اهوش، فاطمه و ابراهیم پور، مجید،1399،بررسی رابطه بین تمایزیافتگی خود و طلاق عاطفی،دومین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش30 آذر 1399 · تهران