چکیده مقاله
این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان مواجهه و بازداری از پاسخ بر کاهش علایم زنان مبتلا به وسواس فکری انجام شد روش این پژوهش نیمه آزمایشی بود جامعه آماری شامل کلیه زنان مبتلا به وسواس فکری بود که در نیمه اول سال ۱۳۹۹ به کلینیک های روانشناختی در سطح شهر تهران مراجعه میکردند که به شکل در دسترس ۳۰ نفر از آنان به عنوان نمونه انتخاب شدند گروه های آزمایشی شامل دو گروه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد با تعداد ۱۵ نفر و گروه درمان مواجهه و بازداری از پاسخ با تعداد ۱۵ نفر بود هر دو گروه ۸ جلسه ی دو ساعته درمان را یک بار در هفته دریافت کردند اطلاعات با دو روش کتابخانه ای و میدانی جمع آوری شد برای جمع آوری اطلاعات در بخش میدانی از پرسشنامه استاندارد وسواس فکری عملی ییل براون، استفاده شد اطلاعات پژوهش با نرم افزار آماری SPSS تجزیه و تحلیل شد جهت تحلیل فرضیه های پژوهش از روش های آماری تحلیل کوواریانس چند متغیره و آزمون اثرات بین آزمودنی استفاده شد نتایج نشان دادند، بین میزان اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان مواجهه و بازداری از پاسخ تفاوت وجود دارد و درمان مواجهه و بازداری از پاسخ به تناسب درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد اثربخش تر است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�موجوادی لنگرودی، فهیمه و عباسخانیان دوانلو، فهیمه،1399،مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد و درمان مواجهه و بازداری از پاسخ بر کاهش علایم زنان مبتلا به وسواس فکری،دومین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش30 آذر 1399 · تهران