مقایسه اثربخشی روش آموزش مشارکتی و سنتی بر ابعاد مهارت اجتماعی دانش آموزان

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر بررسی مقایسه ای اثربخشی آموزش مشارکتی وسنتی بر ابعاد مهارت اجتماعی دانش آموزان بود روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با دو گروه کنترل و آزمایش بوده است جامعه آماری کلیه دانش آموزان دوره اول متوسطه شهرستان سوادکوه استان مازندران و حجم نمونه شامل ۳۲ دانش آموز ۱۶ نفر گروه کنترل و ۱۶ نفر گروه آزمایش دختر بوده که به صورت هدفمند انتخاب و سپس به صورت تصادفی در دو گروه انتخاب شد ابزار پژوهش شامل پرسشنامه ی مهارت اجتماعی ماتسون ۱۹۸۳ بود گروه آزمایش به مدت شش جلسه تحت آموزش به شیوه مشارکتی قرار گرفتند اما گروه کنترل جز آموزش رسمی و سنتی مدارس آموزشی ندیدند فرضیات با آزمون کواریانس بررسی شدند و نتایج حاکی از آن بود که روش مشارکتی بر ابعاد مهارت اجتماعی دانش آموزان اثر بخش بوده است به این معنا که آموزش مشارکتی موجب افزایش و بهبود مهارت اجتماعی دانش آموزانی می شود که آموزش مشارکتی دیده اند اما شاهد تغییری در میزان این متغیرها در دانش آموزانی که با روش سنتی آموزش دیدند وجود نداشت با توجه به نتایج پژوهش حاضر، پیشنهاد می شود که در تدوین کتب و برنامه درسی و محتواهای آموشی به روش تدریس مشارکتی در کنار روش سنتی توجه شود همچنین ، برای موفقیت در امرآموزش مشارکتی ، آموزش روش اجرای آموزش مشارکتی به معلمان توصیه می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سیده زینب صالح نژاد

کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی کارشناس مشاوره اداره آموزش و پرورش شهرستان سوادکوه

�الح نژاد، سیده زینب،1401،مقایسه اثربخشی روش آموزش مشارکتی و سنتی بر ابعاد مهارت اجتماعی دانش آموزان،ششمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش30 بهمن 1401 · تهران