رابطه هویت شخصی خالق و خودکارآمدی خالق با اثربخشی خالق دانش آموزان دوره متوسطه اول شهر اصفهان

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه هویت شخصی خالق و خودکارآمدی خالق با اثربخشی خالق دانش آموزان دوره متوسطه اول شهر اصفهان صورت گرفته است این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی بود که جامعه آماری این پژوهش را دانش آموزان سال اول دبیرستان های شهر اصفهان، در سال تحصیلی ۱۴۰۲ ۱۴۰۳، تشکیل دادند از این جامعه تعداد ۳۰۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه خودپنداره خالق کاروسکی و همکاران ۲۰۱۲ و پرسشنامه خودکارآمدی خالق توسط بیگیتو ۲۰۰۶ بودند در این پژوهش آزمون فرضیه ها با استفاده از روش همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه انجام شد نتایج پژوهش نشان داد که از بین متغیرهای پیش بین، متغیرهای پیش ایند هویت شخصی خالق و خودکارآمدی خالق با اثربخشی خالق با روش ورود گام به گام ۰ ۹۲ = MR و ضریب تعیین ۰ ۸۷ = RS بود به عبارت دیگر، متغیرهای پیش بین این پژوهش روی هم رفته ۰ ۸۷، متغیر مالک اثربخشی خالق را پیش بینی کردند که در سطح p < ۰ ۰۱ معنی دار بود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا جوانبخش

کارشناسی تربیت بدنی و علوم ورزشی

ناهید گودرزی

کارشناسی زبان انگلیسی

�وانبخش، زهرا و گودرزی، ناهید،1403،رابطه هویت شخصی خالق و خودکارآمدی خالق با اثربخشی خالق دانش آموزان دوره متوسطه اول شهر اصفهان،دهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش10 بهمن 1403 · تهران