چکیده مقاله
انسان موجودی اجتماعی است و ادامه زندگی او به صورت انفرادی غیرممکن می باشد. از لحظه ای که فرد متولد می شود در ارتباط با دیگران می باشد و تامین نیازهای او ایجاب می کند که این ارتباط دائمی داشته باشد و این نیاز به ارتباط در تمام مراحل رشد فرد وجود دارد. سازگاری به همه راهبردهایی گفته می شود که فرد برای ارائه کردن موقعیت های استرس زای زندگی به کار می برد. و سازگاری اجتماعی از نظر ویرنز، امکان سازی از تعامل انسان با افراد دیگر، رضایت از کشش های فردی و نحوه عملکرد در نشئه هست که به احتمال زیاد تحت تاثیر شخصیت، هیجان و روابط خانوادگی قرار می گیرد. خصوصیات شخصی (هویت، نگرش، هیجان)، ارزش ها و حالات بدنی و کیفیت زندگی فرد با او در محیط و تغییرات آن مرتبط می باشند و از آنجا که فرد بر سازگاری خود تاثیر می گذارند، شخص و محیط همواره در حال تغییر این دو عامل در تعیین سازگاری خشونتی و کیفیت زندگی تاثیرگذار زیرا سازگاری همواره باید بین این دو عامل خاص صورت پذیرد. و این سازگاری می تواند بر کیفیت زندگی تاثیر معناداری داشته باشد. کیفیت زندگی از دو خوب زیستن است. این احساس از درک فرد از خویش زیسته است که مبتنی می شوند. کیفیت زندگی یکی از مهم ترین حوزه های مطالعاتی در علوم اجتماعی است. این مهم به دلیل اهمیت روزافزون آن به اشخاص و بررسی هدف می باشد، آن، ابزاری کارآمد برای مدیریت و برنامه ریزی رفاه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی ماهیت و اجتماعی و کیفیت زندگی در روان شناسی بالتنی می باشد.
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حمدی، ابوذر،1403،سازگاری اجتماعی و کیفیت زندگی پرسنل شرکت های گروه کشتیرانی و حمل و نقل دریایی،دهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره، آموزش و پژوهش10 بهمن 1403 · تهران