چکیده مقاله
هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر به کارگیری الگوهای تدریس فعال شامل یادگیری مشارکتی و رویکرد ساخت گرایی بر سطح خلاقیت و توانایی حل مسئله در دانش آموزان مقطع ابتدایی است که با توجه به ضرورت تغییر پارادایم آموزشی از یادگیری سنتی به یادگیری فعال انجام شده است روش پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی بوده و در این مطالعه با بررسی ادبیات پژوهشی و مدل های آموزشی موجود مشخص گردید که استفاده از الگوهای تدریس فعال منجر به افزایش توانمندی های شناختی و مهارت های تفکر سطح بالا در کودکان می شود یافته های حاصل از بررسی منابع نشان می دهد که در محیط های یادگیری مشارکتی دانش آموزان با تعامل با همسالان و برخورداری از نقش فعال در فرآیند ساخت دانش توانایی بیشتری در مواجهه با موقعیت های جدید و یافتن راه حل های نوآورانه پیدا می کنند در نتیجه نتیجه گیری پژوهش بر ضرورت بازنگری در برنامه های درسی و آموزش معلمانی که با رویکردهای ساخت گرایی آشنایی دارند تاکید دارد تا بتوان محیطی پویا برای پرورش خلاقیت و مهارت حل مسئله فراهم آورد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�زیزیان، ریبوار و جریحی، عبدالله و اسمعیلی، کلثوم و علیزاده اقدم، اقبال،1404،بررسی تاثیر به کارگیری الگوهای تدریس فعال (مانند یادگیری مشارکتی و ساخت گرایی) بر خلاقیت و حل مسئله دانش آموزان ابتدایی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه