بررسی تاثیر روش های یادگیری فعال بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های یادگیری فعال بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد یادگیری فعال به عنوان رویکردی آموزشی که در آن دانش آموزان نقشی فراتر از شنونده منفعل ایفا کرده و با مشارکت مستقیم، پرسشگری، فعالیت های عملی و تعامل گروهی در فرایند یادگیری درگیر می شوند، در دهه های اخیر توجه گسترده پژوهشگران تعلیم و تربیت را به خود جلب کرده است در این مطالعه مروری تحلیلی و فراتحلیلی، با بهره گیری از مبانی نظری سازنده گرایی اجتماعی، نظریه یادگیری تجربی و رویکردهای شناختی اجتماعی، تاثیر روش هایی نظیر یادگیری مشارکتی، یادگیری مبتنی بر پروژه، بازی های آموزشی، روش اکتشافی و بحث گروهی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان مقطع ابتدایی تبیین گردید یافته های حاصل از ۴۶ پژوهش انجام شده در ایران نشان داد که روش های تدریس فعال نسبت به روش های سنتی سخنرانی به میزان ۸۸/۰ واحد انحراف معیار پیشرفت تحصیلی را بهبود می بخشند که بر اساس معیار کوهن یک اندازه اثر بزرگ محسوب می شود همچنین نتایج پژوهش های نیمه آزمایشی حاکی از آن است که یادگیری فعال علاوه بر ارتقای نمرات تحصیلی، منجر به افزایش انگیزش تحصیلی، احساس تعلق به مدرسه، تقویت مهارت های اجتماعی و بهبود تفکر انتقادی در دانش آموزان می گردد حجم کلاس به عنوان متغیر تعدیل کننده شناسایی شد، به طوری که در کلاس های با اندازه کوچک تر، اثربخشی روش های فعال بیشتر بوده است در مجموع، یافته های این پژوهش بر ضرورت تغییر رویکرد از تدریس معلم محور به یادگیری دانش آموز محور در دوره ابتدایی تاکید دارد و پیامدهای روشنی برای تحول در نظام آموزشی و برنامه های تربیت معلم ارائه می کند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا حقیقی

کارشناسی اموزش ابتدایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اردل

�قیقی، زهرا،1404،بررسی تاثیر روش های یادگیری فعال بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش و پرورش15 بهمن 1404 · ارومیه