چکیده مقاله
این پژوهش با هدف هنجاریابی پرسشنامه ابراز خشم در رانندگی بیست تا سی ساله شهر تهران انجام شد پژوهش حاضر به لحاظ هدف یک پژوهش کاربردی، به لحاظ نحوه جمع آوری داده ها، یک پژوهش کمی و به لحاظ نوع طرح، یک پژوهش همبستگی بود جامعه آماری پژوهش شامل کلیه رانندگان بیست تا سی ساله شهر تهران بود که تعداد 384 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند ابزار تحقیق پرسشنامه ابراز خشم رانندگی DAX و پرسشنامه ابراز خشم در رانندگی DAS بود برای تجزیه و تحلیل داده ها از آلفای کرونباخ، کولموگروفاسمیرنف، تحلیل عاملی اکتشافی، تحلیل عاملی تاییدی، ضریب همبستگی پیرسون، کاپای کوهن و جدول نرم نمرات استاندارد t و z استفاده شد نتایج به دست آمده نشان داد که روایی و پایایی مقیاس خشم رانندگان DAX مورد تایید بوده و میتوان از آن به عنوان ابزاری استاندارد جهت بررسی خشم رانندگان در جامعه ایرانی استفاده نمود پایایی درونی مقیاس بر روی حجم نمونه 384 نفره برای ابراز تطبیقی/سازنده برای ابراز خشم فیزیکی ، برای ابراز خشم شفاهی ، برای استفاده از وسیله نقلیه =0/729 و برای خشم رانندگی DAX به صورت کلی =0/930 بود روایی محتوایی مقیاس با نظر 2 نفر از افراد خبره تایید شد میزان توافق دو خبره برابر با 0/539 به دست آمد در روایی همگرایی مشخص شد که بین مقیاس خشم رانندگان DAX و خشم رانندگان DAS همبستگی معناداری وجود دارد روایی سازه نیز به کمک تحلیل عاملی تاییدی مورد پذیرش قرار گرفت نمرات استاندارد t و z نیز از درجه مناسبی برخوردار بود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پروانه، مریم،1397،هنجاریابی پرسشنامه ابراز خشم در رانندگی در رانندگان بیست تا سی ساله شهر تهران،دومین کنفرانس بین المللی روانشناسی ، مشاوره و علوم تربیتی،مشهد