چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی نقش تعدیلکننده اعتیـاد بـه شـبکه هـای اجتمـاعی مجـازی در رابطـه بـین مهارتهای ارتباطی و رضایت زناشویی انجام شد روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بـود جامعـه آماری شامل کارمندان متاهل بانکهای شهر اهواز در سال ۱۳۹۹ بود ۲۴۰ نفر متشکل از ۱۴۶ زن و ۹۴ مرد به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای به عنوان جامعه نمونه انتخاب شـدند ابزارهـای پـژوهش شامل پرسشنامه های مهارتهای ارتباطی جرابک، ۲۰۰۴ ، فرم کوتاه رضایت زناشـویی انـریچ ۱۹۹۳ و اعتیاد به شبکه های اجتماعی خواجه احمدی و همکـاران، ۱۳۹۵ بـود رابطـه بـین متغیرهـا بـا آزمـون همبستگی اسپیرمن و مدل پژوهش با تکنیک مدلیابی معادلات ساحتاری آزمون شـدند نتـایج یافتـه هـا نشان داد که اعتیاد به شبکه های اجتماعی مجازی، در رابطه بین مهارتهای ارتباطی و رضـایت زناشـویی نقش تعدیلگر ندارد بین مهارتهای ارتباطی و رضایت زناشویی رابطه مثبت و معنادار شد و بین رضایت زناشویی و مهارتهای ارتباطی با اعتیاد به شبکه های اجتماعی مجازی رابطه منفی و معنادار شد در واقع با افزایش اعتیاد به شبکه های اجتماعی مجازی، رضایت زناشویی و مهارتهای ارتباطی کاهش مییابد که این امر مستلزم دقت و توجه بیشتر در ارتباط با آگاهی و آموزشهایی درخصـوص پیامـدهای متغیرهـای ذکرشده توسط روانشناسان و مشاوران را شامل میشود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مردانی، مریم،1399،رابطه علی مهارتهای ارتباطی با رضایت زناشویی و نقش تعدیلگر اعتیاد به شبکه های اجتماعی مجازی درکارمندان متاهل بانکهای شهر اهواز،هشتمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیتی20 اسفند 1399