چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر پیش بینی رابطه سازگاری اجتماعی براساس سبک دلبستگی و طرح واره ناسازگار اولیه بود نمونه مورد مطالعه شامل ۲۲۰ نفر ۱۱۰ پسر و ۱۱۰ دختر از بین دانش آموزان مراکز پیش دانشگاهی شهر نورآباد که به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های سازگاری اجتماعی سینها ، سبکهای دلبستگی هازن و شیور و فرم کوتاه طرح واره های ناسازگار اولیه یانگ استفاده شد به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون گام به گام و آزمون t نیز استفاده شد نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که سازگاری اجتماعی با سبک دلبستگی ایمن رابطه مثبت و با سبک دلبستگی اجتنابی و دوسوگرا رابطه منفی دارد و با طرح واره ناسازگار اولیه و زیر مقیاس های طرح واره محرومیت اجتماعی، رهاشدگی/بی ثباتی، بی اعتمادی/ بدرفتاری، انزوای اجتماعی/ بیگانگی و بازداری، نقص/شرم ، شکست، وابستگی، آسیب پذیری در برابر بیماری، خود تحول نیافته/گرفتار، استحقاق/بزرگ منشی رابطه منفی و معناداری وجود دارد نتایج تحلیل رگرسیون گام به گام نشان داد که طرح واره ناسازگار اولیه می تواند سازگاری اجتماعی را پیش بینی کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
یاری، مهناز،1399،پیش بینی سازگاری اجتماعی براساس سبکهای دلبستگی و طرحواره های ناسازگار اولیه،هشتمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیتی20 اسفند 1399