چکیده مقاله
پژوهش حاضر به منظور پیش بینی گرایش به مصرف مواد بر اساس تیپ شخصیت D و هیجان خواهی:نقش تعدیلگر خودکنترلی انجام شد پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی بود و با توجه به اهداف، از نوع بنیادی است که در آن روابط علی ساختاری بین متغیرها مورد بررسی قرار گرفت جامعه آماری این پژوهش را کلیه مددجویان استان قم در سال ۱۳۹۸ تشکیل دادند به منظور انتخاب نمونه از روش نمونه گیری در دسترس استفاده شد؛ لذا حجم نمونه آماری را کلیه مددجویان زندان مرکزی قم به تعداد ۱۵۰ نفر تشکیل دادند اطلاعات پژوهش به وسیله پرسشنامه های آمادگی به اعتیاد وید و بوچر ۱۹۹۲ ؛ تیپ شخصیتی ۱۹۹۸ D؛ هیجان خواهی زاکرمن ۱۹۷۸ و خودکنترلی تانجی، بامسیر و بون ۲۰۰۴به دست آمد یافته های پژوهش نشان داد که تیپ شخصیتی D،هیجان خواهی و خودکنترلی بر گرایش به سومصرف مواد مخدر تاثیر داشته و آن را پیش بینی می کنند همچنین خودکنترلی در رابطه بین تیپ شخصیتی Dو هیجان خواهی با گرایش به سومصرف مواد مخدر؛ نقش واسطه ای را ایفا میکند از این نتایج میتوان برای پیشگیری افراد دارای تیپ شخصیت D به مصرف مواد استفاده کرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
متین آرا، میثم و نویدی مقدم، مسعود،1399،گرایش به مصرف مواد مخدر براساس تیپ شخصیت D وهیجان خواهی: نقش تعدیلگر خودکنترلی،هشتمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیتی20 اسفند 1399