چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی و تعیین رابطه تمایز یافتگی خود و کفایت اجتماعی با سازگاری عاطفی، اجتماعی و آموزشی دانش آموزان انجام شد جامعه آماری پژوهش حاضر کلیه دانش آموزان دختر مراجعه کننده طی ۶ ماه گذشته از مهرماه ۱۳۹۸ الی اسفند ماه ۱۳۹۸ به مرکز مشاوره آموزش و پرورش شهر مرند بود که طبق اطلاعات اخذ شده از واحد مربوطه، تعداد این مجموعه را ۸۵ دانش آموز دوره اول و دوره دوم متوسطه تشکیل می دهد که تعداد ۷۰ نفر بر اساس جدول مورگان و گرجسی به عنوان حجم نمونه و به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و در پژوهش شرکت داده شد ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه سازگاری سینا و سینگ ۱۳۸۰ «، پرسشنامه کفایت اجتماعی فلنر ۱۹۸۶ و پرسش نامه تمایزیافتگی خود اسکورن و فراید لندر ۱۹۹۸ بود تجزیه و تخلیل داده ها با استفاده از آزمون های ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون رگرسیون چند متغیره به شیوه گام به گام نشان داد که بین کلیه مولفه های تمایزیافتگی خود و کفایت اجتماعی با سازگاری عاطفی، اجتماعی و آموزشی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و این دو متغیر توانستند به ترتیب ۴۹ و تقریبا ۴۴ درصد از واریانس متغیر ملاک سازگاری هیجانی، تحصیلی و اجتماعی را پیشبینی کنند بنابراین بایستی به اهمیت تمایزیافتگی خود و کفایت اجتماعی به عنوان عوامل اساسی در رشد سازگاری هیجانی، اجتماعی و آموزشی ، بیش از پیش تاکید شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حیمی، اعظم،1400،بررسی رابطه بین تمایزیافتگی و کفایت اجتماعی با سازکاری فردی و اجتماعی دانش آموزان دختر مراجعه کننده به مرکز مشاوره آموزش و پرورش شهرستان مرند،یازدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی29 بهمن 1400