مدل یابی روابط ساختاری باورهای مرتبط با خودبیمارانگاری و اضطراب با میانجیگری خودکارآمدی در معلمان بهبودیافته کووید ۱۹ استان مازندران

چکیده مقاله

مطالعه حاضر با هدف مدل یابی روابط ساختاری باورهای مرتبط با خودبیمارانگاری و اضطراب با میانجیگری خودکارآمدی در معلمان بهبودیافته کووید ۱۹ استان مازندران صورت پذیرفت روش پژوهش، توصیفی با طرح تحقیق همبستگی و از نوع تحلیل مسیر بود؛ جامعه آماری شامل ۳۰۵۰ نفر معلمان بهبودیافته کووید ۱۹ استان مازندران در سال تحصیلی ۱۳۹۹ ۱۴۰۰ بودند که ۳۴۰ نفر با شیوه نمونه گیری غیر تصادفی در دسترس انتخاب و مقیاس های نگرش به بیماری کلنر ۱۹۸۶ ، اضطراب اسپیل برگر ۱۹۸۳ ، خودکارآمدی شرر و مادوکس ۱۹۸۲ که به صورت الکترونیکی آنلاین طراحی شده بود را تکمیل و داده های حاصل با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس و لیزرل و همچنین شاخص های آمار توصیفی و تحلیل مسیر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد بین تمامی متغیرهای پژوهش رابطه معنادار وجود دارد ۰ ۰۵p< به علاوه، شاخص های کلی الگوی پیشنهادی برای رابطه خودبیمارانگاری و اضطراب با نقش میانجی خودکارآمدی حاکی از برازش خوب الگو بود نتایج نشان می دهد مدل میانجی روابط ساختاری باورهای مرتبط با خودبیمارانگاری و اضطراب با واسطه خودکارآمدی در معلمان بهبودیافته کووید ۱۹ استان مازندران معنادار بوده است ۰ ۰۵p

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

آمنه سورتیجی

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

محسن فضل علی

هیئت علمی گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

ابراهیم محمدیان

هیئت علمی گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

�ورتیجی، آمنه و فضل علی، محسن و محمدیان، ابراهیم،1400،مدل یابی روابط ساختاری باورهای مرتبط با خودبیمارانگاری و اضطراب با میانجیگری خودکارآمدی در معلمان بهبودیافته کووید ۱۹ استان مازندران،یازدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی29 بهمن 1400