مدلیابی روابط ساختاری باورهای مرتبط با خودبیمارانگاری و اضطراب با میانجیگری

چکیده مقاله

مطالعه حاضر با هدف مدل یابی روابط ساختاری باورهای مرتبط با خودبیمارانگاری و اضطراب با میانجیگری خودکارآمدی درمعلمان بهبودیافته کووید ۱۹ استان مازندران صورت پذیرفت روش پژوهش، توصیفی با طرح تحقیق همبستگی و از نوع تحلیلمسیر بود؛ جامعه آماری شامل ۳۰۵۰ نفر معلمان بهبودیافته کووید ۱۹ استان مازندران در سال تحصیلی ۱۳۹۹ ۱۴۰۰ بودندکه ۳۴۰ نفر با شیوه نمونهگیری غیر تصادفی در دسترس انتخاب و مقیاس های نگرش به بیماری کلنر ۱۹۸۶ ، اضطراباسپیل برگر ۱۹۸۳ ، خودکارآمدی شرر و مادوکس ۱۹۸۲ که به صورت الکترونیکی آنلاین طراحی شده بود را تکمیل ودادههای حاصل با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس و لیزرل و همچنین شاخصهای آمار توصیفی و تحلیل مسیر مورد تجزیهو تحلیل قرار گرفت نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد بین تمامی متغیرهای پژوهش رابطه معنادار وجوددارد ۰ ۰۵p< به علاوه، شاخصهای کلی الگوی پیشنهادی برای رابطه خودبیمارانگاری و اضطراب با نقش میانجی خودکارآمدیحاکی از برازش خوب الگو بود نتایج نشان می دهد مدل میانجی روابط ساختاری باورهای مرتبط با خودبیمارانگاری و اضطراببا واسطه خودکارآمدی در معلمان بهبودیافته کووید ۱۹ استان مازندران معنادار بوده است ۰ ۰۵p

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

آمنه سورتیجی

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

محسن فضل علی

هیئت علمی گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

ابراهیم محمدیان

هیئت علمی گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران

�ورتیجی، آمنه و فضل علی، محسن و محمدیان، ابراهیم،1400،مدلیابی روابط ساختاری باورهای مرتبط با خودبیمارانگاری و اضطراب با میانجیگری،یازدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی29 بهمن 1400