چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بر بعد شایستگی تاب آوری دانش آموزان بی سرپرست و بد سرپرست انجام شد طرح پژوهش نیمه آزمایشی با یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل به همراه پیش آزمون و پس آزمون بود دراین پژوهش، جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر، در گروه سنی ۱۸ ۱۲ سال بود که در مراکز نگهداری کودکان بی سرپرست یا بد سرپرست شهرستان نجف آباد استان اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۲ ۱۴۰۱ نگهداری می شدند از بین آنها ۳۶ نفر به روش نمونه گیری هدفمند به عنوان نمونه انتخاب و به صورت انتساب تصادفی در دو گروه ۱۸نفره آزمایش وکنترل قرار داده شدند ابزار پژوهش عبارت بودند از: تاب آوری کانر و دیویدسون ۲۰۰۳ و پکیج آموزش ذهن آگاهی ۱۲ جلسه ۶۰دقیقه ای، ولف و سرپا ۲۰۱۹ تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل کوواریانس توسط نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ در دو بخش توصیفی و استنباطی انجام شد نتایج نشان داد: بین بعد شایستگی تاب آوری دو گروه آزمایش و کنترل، در پس آزمون تفاوت معناداری وجود داشت ۰۱/۰P< بر این اساس می توان نتیجه گرفت درمان مبتنی بر ذهن آگاهی موثر بوده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�الحی اشترجانی، زهره و شیرازی تهرانی، علیرضا و مظاهری، مصطفی،1402،اثربخشی درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بربعد شایستگی تاب آوری دانش آموزان بی سرپرست و بد سرپرست،شانزدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات شانزدهمین کنفرانس بین المللی روانشناسی،مشاوره و علوم تربیتی12 خرداد 1402