چکیده مقاله
هدف از انجام این پژوهش تبیین رابطه عواطف مثبت و منفی با رفتار های پرخطر در دانش آموزان متوسطه دوم شهر شیراز بود روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانش آموزان دختر و پسر متوسطه دوم شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۴ می باشد که ۱۸۷ نفر از این افراد با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب و به پرسشنامه های مقیاس رفتار های پرخطر نوجوانان ایرانی زاده محمدی، ۱۳۹۰ و مقیاس عواطف مثبت و منفی واتسون و همکاران، ۱۹۸۸ پاسخ دادند داده های جمع آوری شده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد یافته ها نشان داد که بین رفتار های پرخطر با عواطف منفی رابطه مثبت و معنی داری ۰۱/۰ p ≤ وجود دارد و بین متغیر رفتارهای پرخطر با عواطف مثبت رابطه معنی داری مشاهده نگردید نتایج رگرسیون چندگانه نیز آشکار کرد که ۰۵/۰ درصد از واریانس رفتار های پرخطر توسط عواطف مثبت و منفی تبیین می شود با توجه به نتایج پژوهش حاضر پیشنهاد می شود جهت پیشگیری از رفتار های پرخطر در نوجوانان، طرح های آموزشی مبتنی بر مهارت های زندگی و کاهش عواطف منفی و افزایش آگاهی درباره پیامد رفتارهای پرخطر در مدارس به نوجوانان ارائه گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
ملک محمدی، مرضیه و کاظمی، سلطانعلی،1404،رابطه عواطف مثبت و منفی با گرایش به رفتار های پرخطر در دانش آموزان متوسطه دوم شهر شیراز،بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی24 مرداد 1404 · تهران