چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف پیش بینی مشکلات رفتاری کودکان بر اساس والد گری هلی کوپتری با نقش واسطه ای احساس تنهایی و انزوای اجتماعی در بین خانواده های شهر یاسوج در سال ۱۴۰۴ انجام گردید روش این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود جامعه آماری، خانوار های شهر یاسوج بودند که با روش نمونه گیری در دسترس و با استفاده از فرمول کوکران، ۳۸۲ خانوار دارای فرزند ۹ تا ۱۲ ساله به عنوان حجم نمونه انتخاب شد به منظور گردآوری داده ها از پرسشنامه های مشکلات رفتاری اخنباخ ۱۹۹۱ ، والدگری هلی کوپتری پیستلا ۲۰۲۰ ، احساس تنهایی دی تاماسو ۲۰۰۴ و انزوای اجتماعی مدرسی یزدی ۱۳۹۴ استفاده شد تجزیه و تحلیل اطلاعات به دست آمده از اجرای پرسشنامه ها، توسط نرم افزار SPSS و PLS در دو بخش توصیفی میانگین و انحراف معیار و استنباطی انجام گرفت نتایج پژوهش نشان داد ۱/۶۵ درصد از نغییرات مشکلات رفتاری به دلیل اثر همزمان مستقیم و غیرمستقیم والدگری هلی کوپتری، انزوا و احساس تنهایی می باشد و ۹/۲۷ درصد از تغییرات احساس تنهایی و ۳۳ درصد از تغییرات انزوای اجتماعی کودکان نیز به دلیل اثر والدگری هلیکوپتری می باشد بنابراین بین والدگری هلی کوپتری و مشکلات رفتاری کودکان با نقش واسطه ای احساس تنهایی و انزوای اجتماعی رابطه معناداری وجود دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سلامی، سونا و داوری، کوروش،1404،پیش بینی مشکلات رفتاری کودکان بر اساس والدگری هلی کوپتری با نقش واسطه ای احساس تنهایی و انزوای اجتماعی در خانواده های شهر یاسوج در سال ۱۴۰۴،بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی24 مرداد 1404 · تهران