چکیده مقاله
در پارادایم آموزش معاصر، شکاف میان رویکردهای تدریس یکسان نگر و تنوع ذاتی نیازهای یادگیرندگان، چالشی بنیادین محسوب می شود این پژوهش با هدف کاوش و تحلیل نظام مند کاربرد هوش مصنوعی در طراحی مسیرهای یادگیری انطباقی برای پاسخگویی به سبک های یادگیری متفاوت، انجام شده است روش تحقیق، مرور نظام مند مبتنی بر پروتکل PRISMA است که در آن ۲۰ مقاله علمی معتبر منتشر شده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵، پس از فرآیند جستجو و غربالگری دقیق، مورد تحلیل مضمون قرار گرفتند یافته های کلیدی پژوهش در سه حوزه اصلی دسته بندی می شوند: اول، معماری سیستم های انطباقی که عمدتا از یک مدل سه بخشی یادگیرنده، دامنه، و انطباق پیروی می کنند و از مدل سازی ایستا به سمت مدل سازی پویای یادگیرنده مبتنی بر داده های رفتاری در حال حرکت هستند دوم، تکنیک های هوش مصنوعی به کاررفته که شامل الگوریتم های یادگیری ماشین برای تشخیص الگو و توصیه گری، شبکه های عصبی برای مدل سازی تعاملات پیچیده، و منطق فازی برای مدیریت عدم قطعیت در ترجیحات یادگیرنده است سوم، چالش های پیاده سازی که ابعاد فنی هزینه و یکپارچه سازی ، آموزشی توانمندسازی معلمان و اخلاقی حریم خصوصی، سوگیری الگوریتمی، و شفافیت را در بر می گیرد نتایج تحلیل نشان می دهد که هوش مصنوعی پتانسیل عظیمی برای تحقق شخصی سازی آموزش در مقیاس وسیع دارد، اما موفقیت آن منوط به اتخاذ یک رویکرد ترکیبی انسان محور است که در آن، هوش مصنوعی به عنوان یک دستیار هوشمند، معلم را در تصمیم گیری های آموزشی توانمند می سازد این مقاله با ارائه یک چشم انداز جامع، راهکارهایی برای پژوهش های آتی و سیاست گذاری در این حوزه پیشنهاد می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدزاده قره شیران، زهرا،1404،کاربرد هوش مصنوعی در طراحی مسیرهای یادگیری انطباقی برای یادگیرندگان با سبک های متفاوت: یک مرور نظام مند،بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی24 مرداد 1404 · تهران